حاجی بابای افشار

(وف 1252 ق)، طبیب. میرزابابا یكى از افسران شاهزاده عباس میرزا، و اولین محصلى است كه به اتفاق محصل دیگرى به نام محمدكاظم، از طرف عباس میرزا براى تحصیل به اروپا فرستاده شدند. میرزابابا پس از آموختن مقدمات، تا شش سال بعد در لندن ماندگار شد و تحصیلات خود را در رشته‏ى پزشكى ادامه داد. میرزابابا اولین طبیب ایرانى است كه در اروپا به اتمام تحصیل خود موفق شد. جمیز موریه، نویسنده‏ى كتاب «حاجى بابا اصفهانى»، نام كتاب خود را از نام وى اقتباس كرده و حاجى بابا را موضوع داستان خود قرار داده است. این امر موجب رنجش حاجى بابا شد و وى پس از مدتى، كلمه‏ى حاجى را از نام خود حذف كرد.[1] از نخستین ایرانیانى است كه براى تحصیل به اروپا رفتند. حاجى بابا در سال 1226 ه.ق. به همراهى سرهرفرد جونز وزیر مختار انگلیس براى تحصیل علم طب و شیمى به انگلستان رفت و به تحصیل پرداخت. در 1234 ه.ق. كه میرزا صالح و سه تن دیگر از محصلان ایرانى عازم بازگشت به ایران بودند حاجى بابا نیز كه تحصیل خود را به پایان رسانده بود با آنان شركت كرد و سمت حكیمباشى را در دستگاه عباس میرزا یافت. وى تا اواخر سال 1254 ه.ق. هنوز طبیب محمد شاه بود. تاریخ فوت او معلوم نیست ضح.- نویسنده كتاب «حاجى بابا» به انگلیسى ظ. نام وى را براى عنوان كتاب خود برگزیده بود و او از این معنى دلتنگ بود.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.