عبداللَّه مازندرانی

(1330 -1256 ق)، عالم دینى، مدرس و مرجع تقلید. در بارفروش مازندران به دنیا آمد. مقدمات را در زادگاهش فراگرفت. سپس به عراق مهاجرت كرد و در كربلا از محضر شیخ زین‏العابدین مازندرانى استفاده نمود. از آنجا به نجف رفت و نزد شیخ مهدى كاشف الغطاء و ملا محمد فاضل ایروانى و شیخ حبیب‏اللَّه رشتى و دیگران تلمذ نمود. شیخ شعبان رشتى و میرزا محمد رضا كرباسى از شاگردان او بودند و شیخ اسماعیل تبریزى و میرزا هادى خراسانى از وى روایت كرده‏اند. او مرجع تقلید مردم مازندران بود. شیخ عبداللَّه مازندرانى از علما و مدرسین بزرگ نجف و یكى از پیشگامانى بود كه حركت حوزه‏ى علمیه نجف را سرپرستى مى‏كرد. وى از اركان سه‏گانه‏ى نهضت ملى ایران (آخوند خراسانى و حاج میرزا حسین خلیلى و شیخ عبداللَّه مازندرانى) و طرفدار حكومت مشروطه بود. در نجف درگذشت و در مقبره‏ى شیخ جعفر شوشترى در صحن شریف به خاك سپرده شد. از آثارش: «اهبة العباد فى یوم المعاد»، رساله‏ى عملیه؛ حاشیه بر «المكاسب»؛ رساله‏ى «الوقف»؛ شرح «الشرائع»؛ كتاب «التجارة»، «الرهن» و «الطلاق»؛ حاشیه بر «نجاة العباد»؛ حاشیه بر «النخبة» كرباسى؛ حاشیه بر «جامع عباسى».[1] شیخ عبداللَّه بن محمد نصیر مازندرانى از اكابر علماء از شاگردان میرزا حبیب‏اللَّه رشتى و در 1330 وفات نموده. وى یكى از اركان سه گانه نهضت ملى ایران و مشروطه بوده است

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.