ابوالقاسم مامقانی

(1351 -1285 ق)، عالم دینى و فقیه اصولى. در نجف به دنیا آمد. پس از فراگیرى مقدمات، از حوزه‏ى درس پدرش و ملا محمد كاظم خراسانى و شیخ الشریعه اصفهانى بهره برد. سپس خود مستقلا به بحث و تدریس پرداخت. او در اخلاق از محضر ملا اسماعیل قره باغى استفاده كرد. او در نجف درگذشت و در صحن شریف به خاك سپرده شد. از آثارش: «غایة المأمول فى علم الاصول»، از مباحث الفاظ تا آخر تعادل و تراجیح؛ شرح «دعاى كمیل»؛ «مقباس الكرامة»، در شرح «التبصرة» علامه حلى، در فقه. این كتاب در «معجم رجال الفكر» تحت نام «مصباح الكرامة» ذكر شده است.[1] ابوالقاسم بن آیت‏اللَّه العظمى آقا شیخ محمدحسن مامقانى نجفى متولد 1285 و متوفى 1351 ق عالمى موثق و مقدسى بزرگوار از شاگردان والد ماجدش و علامه خراسانى و مرحوم شریعت اصفهانى و در اخلاق ملا اسماعیل قره‏باغى بوده و داراى تألیفاتى در فقه بنام (مقباس الكرامه) در شرح تبصره بوده است.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.