محمد مجاهد

(1242-1180 ق)، عالم امامى، فقیه، اصولى و متكلم. معروف به آقا سید محمد مجاهد (به جهت صادر كردن حكم جهاد در جنگ ایران و روس، در زمان فتحعلى‏شاه قاجار) و مشهور به صاحب «مناهل». او دخترزاده‏ى وحید بهبهانى است. در كربلا به دنیا آمد. وى از محضر پدرش، سید على صاحب «ریاض»، و سید مهدى بحرالعلوم استفاده نمود. او داماد سید بحرالعلوم بود. در زمان حیات پدرش به اصفهان رفت و به تدریس فقه و اصول پرداخت. چون خبر وفات پدرش رسید عازم عراق شد و در كاظمین مقیم گشت و به انجام وظائف علمى پرداخت. در جنگ ایران و روس همراه با محقق نراقى به ایران آمد و مورد عنایت عام و خاص قرار گرفت. وى در قزوین به هنگام مراجعت از جنگ روس درگذشت و پیكرش به كربلا منتقل و در آنجا دفن شد. مؤلفات وى متجاوز از هفتصد هزار سطر است. از آثارش: «المناهل»، در فقه؛ «مفاتیح الاصول»؛ «الوسائل الى النجاة» یا «وسائل الاصول»، در اصول فقه؛ «المقلاد»، رساله اى در «حجیة الظن المطلق»؛ «اصلاح العمل»، در فقه عبادات؛ «الجهادیة»؛ «المصابیح»، در فقه؛ «عمدة المقال فى تحقیق احوال الرجال»، در حدود یكصد شرح حال؛ «جامع العبائر»، در فقه؛ «جامع المسائل»، سؤال و جواب فقهى؛ كتاب بیان «اغلاط مشهوره».

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.