محمدی هروی

(ز 989 ق)، نقاش. از تصویرگران چابك قلم شهر هرات بود و در هنر خود ابتكارات جالب و پرمایه‏اى داشت. عده‏اى از محققین استاد محمدى را فرزند سلطان محمد عراقى دانسته‏اند. تا آنجا كه معلوم است وى از شهر و كاشانه‏ى اجدادى خود جدا شده و به استعداد ذاتى‏اش وارد نگارخانه‏ى شاه طهماسبى در تبریز گردیده و در آنجا مفتخر به شاگردى استاد سلطان محمد- كه دوران پیرى خود را سپرى مى‏كرده- گردیده است. استاد محمدى در تبریز موفق به ارائه مكتب نویافته‏اى شد كه بعدها پیروانى مانند رضا عباسى و معین مصور و محمد یوسف و محمد قاسم و سایرین پیدا كرد و این مكتب، تلفیقى استادانه از مكتب تبریز و هرات بود كه با مهارت زیركانه‏اى درهم آمیخته و شیوه‏ى جدیدى را ارمغان آورده است. این هنرمند در چهره‏سازى و مجلس‏آرایى و بسط و آذین مناظر طبیعى مهارت داشت و هیچ‏گونه تجملات و زیاده‏روى‏هاى تزیینى را در آثارش به كار نمى‏برد و با ارائه سادگى‏ها و مهارت عمیقانه‏اى كه به تصویر مى‏داد، آن را به طبیعت نزدیك مى‏ساخت. او همچنین صنعت تذهیب را خوب مى‏دانست و در آرایش تصاویر و پیرایش كناره‏ها استفاده مى‏نمود. استاد محمدى جزو اولین هنرمندانى است كه بعد از استاد بهزاد خواسته است عمده مهارت خود را در چهره‏پردازى و بخصوص چهره‏هاى بزرگتر به كار برد و حالات و سكنات صاحب چهره را به استادى عیان سازد. عمده تصویرهاى وى، مجالس مردمى و شلوغ و درهم است و هر اجتماع را در جاى خود نقش نموده و از افكار تخیلى و عارفانه دورى جسته است. از آثار وى: تصویر مجلس بزمى كه شاهزاده‏اى بر روى كرسى در باغى نشسته و مستخدمان از وى پذیرایى مى‏كنند، با رقم: «عمل استاد محمدى»؛ تصویر بزمى سماع و رقص درویشان، با رقم: «عمل استاد محمدى هروى»؛ تصویر پركار زندگى روستایى، با رقم: «قلم فقیر الداعى محمدى مصور فى شهور سنه 989». پانزده اثر دیگر وى در «احوال و آثار نقاشان» ذكر شده است.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.