ابوزکریا یحیی نکبونی

(وف 243 ق)، حافظ، محدث و مفسر. اصلش از بیند ماوراءالنهر و ساكن قریه نكبون، از قراى بخارا بود. در طلب حدیث به عراق و حجاز سفر كرد. از فرزندش، حسین بن یحیى بیكندى، و اسحاق بن سلیمان رازى و عبدالرزاق بن همام و محمد بن عبداللَّه انصارى و مروان بن معاویه فزارى و معاذ بن هشام دستوایى و یزید بن هارون و سفیان بن عیینه و محمد بن فضیل بن غزوان و وكیع بن جراح و ابومعاویه محمد بن حازم ضریر و همطبقه‏ى آنها حدیث شنید. فرزندش، حسین بن یحیى بیكندى، و محمد بن اسماعیل بخارى و عبیداللَّه بن واصل و خلف بن عامر و ابوجعفر احمد بن یونس بن جنید و ابومعشر حمدویه مستملى بخارى و سریج بن موسى مؤذن و سهل بن بشر كندى و سهیل بن سهل مؤذن و عبداللَّه شیبانى و عبیداللَّه بن واصل بیكندى و على بن حسن نجاد و ابوجعفر بن ابى‏حاتم وراق بخارى و محمد بن عبداللَّه سعدى از وى روایت كرده‏اند. از آثارش: «تفسیر القرآن». سمعانى در «الانساب» تصنیفاتى، در «صوم» و «صلاة»، و «مناسك» و «معاملات»، براى وى ذكر كرده است.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.