جهانگیر هاشمی کرمانی

(مقتول 948/ 946 ق)، شاعر، متخلص به هاشمى. مشهور به شاه جهانگیر. عنوان شاه را به مناسبت سیادت و ارشاد داشت. وى از اعقاب شاه قاسم انوار است و نسبش با چهار واسطه به او مى‏رسد. از جانب مادر نیز به شاه نعمت‏اللَّه ولى كرمانى منسوب بود. هاشمى در نیمه‏ى دوم قرن نهم قمرى به دنیا آمد. با جامى (م 898 ق) مصاحبت داشت. پس از مدتى به شهر تته در سند رفت و ملازم شاه حسین بن امیر ذوالنون ارغون (962 -928 ق)، والى آنجا گشت. پس از چند سال اقامت در آن دیار توانست مثنوى «مظهرالآثار» را به پیروى از «مخزن‏الاسرار» نظامى، در 940 ق به پایان رساند. سپس از راه كیج و مكران عازم ایران شد، ولى در راه به دست راهزنان به قتل رسید. از دیگر آثارش: «دیوان» شعر، مشتمل بر قصیده و غزل و رباعى. به آورده‏ى «كاروان هند» وى قصد داشته كه تمام «خمسه» نظامى را تتبع كند ولى اگر از مثنویات چهارگانه چیزى هم سروده بوده، از میان رفته است. در «الذریعه» صاحب مثنوى «مظهرالآثار» تحت نام سید شاه (/ سید محمد هاشم شاه) جهانگیر هاشمى كرمانى معرفى شده است. بعضى از تذكره‏ها سر سلسله‏ى هاشم شاهیه، ابوعبداللَّه میر محمدهاشم شاه هاشمى (1150 -1073 ق)، فرزند میر محمد مؤمن عرشى، را كه ساكن دهلى بوده و در نهایت نیز بر سر ترویج دین اجداد خود در دهلى به شهادت رسیده است، با صاحب عنوان یكى مى‏دانند و همان نسبتها را براى وى قائلند و مثنوى «مظهرالآثار» را اثر او مى‏شمارند. در «مجمع‏الفصحا» و «الذریعه» و «لغت‏نامه» میر محمدهاشم شاه، هاشمى دهلوى ذكر شده و در «ریحانةالادب» نام مثنوى وى «مظهرالانوار» بیان گردیده است.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.