صادق هدایت
(1330 -1281 ش)، نویسنده، مترجم و محقق. وى از خاندان رضاقلى خان هدایت است. در تهران به دنیا آمد. تحصیلات متوسطه را در دارالفنون و دبیرستان سنلوئى تهران به پایان رساند و در حدود 1307 ش با كاروان دانشآموزان اعزامى به اروپا به بلژیك رفت و در رشته مهندسى راه و ساختمان نامنویسى كرد، اما در آنجا نماند و یك سال بعد با نخستین گروه دانشجویان اعزامى به اروپا براى تحصیل در رشتهى معمارى به فرانسه رفت. وى در اقامت چهار ساله خود در فرانسه بیشتر به سیر و گشت گذراند و داستانهاى معروفى در آنجا نوشت، سپس به وطن بازگشت و در 1315 ش به دعوت دكتر شیرازپور پرتو، عضو وزارت امور خارجه كه در آن هنگام نایب كنسول ایران در بمبئى بود، به عنوان متخصص تنظیم دیالوگ فیلم فارسى به هندوستان رفت و زبان پهلوى را آموخت و دو داستان كه در آنجا فراگرفته بود به فرانسه نوشت و به وطن بازگشت. هدایت در این سفر بیشتر اوقات خود را در موزهها و كتابخانهها مىگذراند. وى با بزرگ علوى، مجتبى مینوى و مسعود فرزاد گروهى موسوم به ربعه را كه هدفش ایجاد روحى تازه در ادبیات ایران بود در مقابل ادیبان محافظهكار كه آنان را سبعه نامیده بودند، تشكیل داد. هدایت مدتى نیز با مجله «موسیقى» به مدیریت سرگرد مینباشى، تا تعطیل شدن آن در 1320 ش همكارى داشت. وى در همان سال مدتى نیز در دانشكدهى هنرهاى زیباى دانشگاه تهران به عنوان مترجم مشغول بود. هدایت با مجلههاى «سخن» و «پیام نو» همكارى داشت و مقالات و داستانهایى را در آنها منتشر مىكرد. وى در 1324 ش همراه یك هیئت فرهنگى به دعوت دانشگاه تاشكند عازم ازبكستان شد و حدود دو ماه در آنجا ماند و در این مدت دربارهى اوضاع و احوال مردم آنجا تحقیق و مطالعه كرد. سپس در نخستین كنگرهى نویسندگان ایران در 1325 ش كه، تحت شعار ادبیات نوین و مترقى ایران، با ریاست ملكالشعراء بهار تشكیل شده بود، شركت كرد. وى در 1329 ش به پاریس رفت و پس از مدتى اقامت، در فروردین سال بعد، در گرمابهى پانسیون خویش با گشودن شیر گاز به زندگى خود پایان داد. هدایت را در قبرستان پرلاشز پاریس به خاك سپردند. از دیگر آثار وى: «زنده به گور»، شامل نه داستان؛ «سه قطره خون»، شامل یازده داستان؛ «سگ و ولگرد»، شامل هشت داستان؛ «بوف كور»؛ «حاجى آقا»؛ «پروین دختر ساسان»، نمایشنامه؛ «فواید گیاهخوارى»؛ تصحیح «ترانههاى خیام»؛ سفرنامهى «اصفهان نصف جهان»؛ «گجستك ابالیش»، ترجمه از پهلوى؛ «دیوار»، ترجمه؛ «مسخ»، ترجمه.[1]
صادق فرزند اعتضادالملك (و. تهران 28 بهمن 1281- ف. پاریس 1330) در تهران متولد شد و براى تحصیل به فرانسه رفت. ابتدا در پاریس اقامت نمود و سپس به بزانسون رفت. داستانهاى معروف: زنده به گور، سه قطره خون، نمایشنامهى پروین، افسانهى آفرینش، فوائد گیاهخوارى را در پاریس نوشت. سپس به ایران بازگشت و در 1315 به بمبئى رفت و زبان پهلوى را آنجا فراگرفت و سفرهاى چندى به تاشكند و سایر شهرهاى ازبكستان كرد و بالاخره در سال 1329 به پاریس رفت و پس از چهار ماه توقف در آن شهر خودكشى كرد. صادق به زبانهاى انگلیسى و فرانسه آشنائى داشت. گذشته از مقالات و داستانها و سفرنامهها، چند كتاب را از متون پهلوى به فارسى برگردانده است مانند: گجسته ابالش. كارنامهى اردشیر بابكان. یادگار جاماسب. شهرستانهاى ایران، و داستانهایى نیز از فرانسه به فارسى ترجمه كرده است چون دیوار، مسخ و غیره. هدایت از نویسندگان بنامى است كه در ادبیات فارسى عصر حاضر اثرى عمیق گذاشته است. و كتابهاى او بارها به چاپ رسیده و بعضى به زبانهاى بیگانه ترجمه شده است.
نظرات کاربران
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
