یونس اردبیلی
آیهالله العظمى فى العالمین حاج سید یونس موسوى بن العالم الجلیل السید تقى الموسوى بن العلامه الكبرى السید فتحعلى الموسوى الفریق اردبیلى انارالله برهانه از مراجع بزرگ معاصر بودند در مشهد مقدس وى در سال 1293 قمرى در اردبیل متولد شده و پس از پرورش و تحصیل مقدمات و خواندن سطوح در اردبیل مهاجرت بزنجان نموده و مدت دو سال از محضر مرحوم آیهالله آخوند ملا قربانعلى زنجانى استفاده و دروس عقلیه را از حكیم معروف آخوند ملا سبز على فرا گرفته و بعد از آن در سن 17 سالگى مهاجرت بنجف اشرف نموده و مدت 36 سال اقامت و از محضر علمین آیتین آخوند ملامحمد كاظم خراسانى و علامه طباطبائى حاج سید محمد كاظم یزدى (صاحب عروه) حدود 14 سال بهرهمند شده و بتدریس فقه و اصول و غیره پرداخته تا سال 1346 قمرى مراجعت بایران و اردبیل نموده و از آنجا بقصد اقامت منتقل بمشهد مقدس شده و بتدریس و اقامه جماعت و خدمات دینى گردیده تا سال 1353 قمرى در غائله مسجد گوهر شاد باردبیل تبعید و مدت هشت سال در آنجا توقف قهرى نموده تا سال 1362 قمرى كه ثانیا بازگشت بمشهد نموده و تا سال 1377 قمرى بتدریس فقه و اصول و اقامه جماعت در مسجد بالا سر حضرت ثامنالحجج علیهالصلوه والسلام نموده تا سال مزبور كه مبتلا بكسالت قلبى گردیده و براى معالجه بتهران عزیمت و در آنجا بدرود حیات گفته و جنازهاش با تجلیل و تعظیم عجیب بوسیله هواپیما حمل بمشهد گردیده و پس از تشییع كم نظیرى بآستانه مقدسه نقل و در جوار امام هشتم علیهالسلام مدفون گردیده است.
مؤلف گوید: مرحوم آیهالله اردبیلى از مراجع بسیار متعصب و غیور زمان ما بودند و در امر بمعروف و نهى از منكر مسامحه و كوتاهى نداشتند. بسیارى از مردم آذربایجان و اردبیل و خراسان و تهران و غیره از آنجناب تقلید مینمودند.
داراى آثار علمى ارزندهاى میباشند كه اشاره بآنها مینمائیم.
1- دوره كامله فقه مخطوط.
2- صلوه المسافره.
3- قاعده لاضرر.
4- فروعات اجمالى مطبوع.
5- معتقدات القاصر در اصول عقاید مطبوع.
6- رسالهاى در ترتب.
7- حاشیه بر عروهالوثقى.
8- رساله عملیه بنام وجیزه المسائل.
(1377 -1296 / 1293 ق)، فقیه، مجتهد و مرجع تقلید. وى پس از تحصیل مقدمات و سطوح در اردبیل، به زنجان رفت و فقه و اصول را از آخوند ملاقربانعلى زنجانى و علوم معقول را از آخوند ملاسبزعلى حكیم آموخت و براى تكمیل تحصیلات مذهبى به نجف رفت. در آنجا از حوزهى درس شریعت اصفهانى، فاضل شربیانى، آخوند ملا محمد كاظم خراسانى و علامه یزدى استفاده كرد و سپس به كربلا رفت و از محضر آیتاللَّه میرزا محمدتقى شیرازى بهره جست. در 1346 ق به ایران بازگشت و در اردبیل عهدهدار امور مذهبى شد. و سپس به مشهد رفت و به تدریس و ترویج و خدمات دینى پرداخت. پس از كشتار مسجد گوهرشاد به همراه عدهى دیگرى از روحانیون دستگیر و زندانى و به تهران و سپس به اردبیل تبعید شد. در سال 1361 ق به مشهد بازگشت و حوزهى درسى تشكیل داد. در پایان عمر راهى كربلا و نجف شد و قصد داشت در نجف بماند ولى بیمار شد و به تهران آمد و در این شهر درگذشت. پیكر وى در مشهد به خاك سپرده شد. برخى از تألیفاتش در فقه و اصول: رسالهى عملیه، به نام «وجیزة المسائل»؛ «القاصر فى صلوة المسافر»؛ «دورهى كامل فقه»؛ «رساله در قاعدهى لاضرر»؛ «رساله در فروع علم اجمالى»؛ «رساله در ترتب»؛ «معتقدات القاصر»، در اصول عقاید؛ «حاشیهى عروة الوثقى».[1]
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
