ربابه

حدود 1297 ق، از زنان فاضل، سخنور، محدث و متكلم. وى دختر ملا محمدصالح برغانى (1275 / 1270 ق) و آمنه خانم قزوینى و خواهر فاطمه ملقب به قرةالعین بود. او از خاندان علم و دانش بود كه بسیارى از مردان و زنان آن از علما و فضلاى مبرز زمان خود به شمار مى‏رفتند. وى مقدمات زبان عربى و ادبیات را نزد مردان خانواده و خواهرش قرةالعین فراگرفت و فقه و اصول و تفسیر و حدیث را از پدرش و عمویش ملا محمدتقى برغانى (1264 ق)، معروف به شهید ثالث، آموخت. یك دوره حكمت و فلسفه را نزد آخوند شیخ ملا آغا حكمى گذراند و در عرفان نزد عمویش ملا على برغانى و برادرش میرزا عبدالوهاب برغانى قزوینى تلمذ كرد. هنگامى كه به سن رشد رسید با میرزا هبةاللَّه رفیعى قزوینى ازدواج نمود. او در جایگاه درس و وعظ و ارشاد قرار گرفت و به استنباط احكام شرعى مى‏پرداخت و با علما مباحثه و مجادله مى‏كرد و در مسائل فقهى و علمى فتوا مى‏داد و به نظر و احكامش عمل مى‏كرد، تا جائى كه امید و پناهگاه مستمندان و درماندگان بود. در سخنرانیها و مجالسش فراوان از ناصرالدین شاه قاجار (1313 -1264 ق) و درباریان و نزدیكانش انتقاد و بدگویى مى‏كرد و هیچگاه ناصرالدین شاه متعرض او نگردید.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.