محمد حسین سبحانی

محمد حسین خیابانى سبحانى از علماء مبرز و معاصر تبریز بودند كه در فضل و دانش و تقوى و پرهیزكارى و خشیت و خداترسى نمونه محیط خود بود. وى در شب نوزدهم ماه رمضان 1299 ق در شهرستان تبریز بدنیا آمده و والده موسومه به شهر بانو دختر مرحوم (اسماعیل میرزا) فرزند مرحوم (فتحعلى شاه) قاجار بود. پس از دوران كودكى و آموزش و ادبیات فارسى و قسمتى از مقدمات عربى روى عشق فطرى كه به تحصیل معارف اسلامى داشت تصمیم به ادامه تحصیل گرفت. نجوم و حساب استدلالى را نزد مرحوم (میرزا على) منجم و سطوح عالى فقه و اصول را نزد مرحوم آیه الله انگجى و شرح (اشارات) مرحوم خواجه را نزد فیلسوف دوران خود مرحوم شیخ حسین قراجه داغى كه بیك واسطه از شاگردان میرزاى جلوه بود فراگرفت و براى تكمیل معارف در سال 1327 ق رهسپار نجف اشرف و 11 سال تمام از محضر اساتید آن دانشگاه بزرگ شیعه مانند مرحوم آیه الله سید محمد كاظم یزدى و آیه الله شریعت اصفهانى و محقق عالیقدر آیه الله آقا ضیاء الدین عراقى استفاده‏ها نموده و از هر گلشنى گلى چیده. آنگاه با كسب اجازه از محضر اساتید و دریافت عالیترین اجازه‏هاى اجتهاد كه قسمتى از آنها را مرحوم حاج میرزا على خیابانى در كتاب علماء معاصر آورده است. در سال 1339 ق مراجعت به ایران و تبریز نموده و پس از بازگشت به وطن به امر تدریس و تربیت محصلین و تألیف و تصنیف پرداخته و آثار گرانبهائى كه هر كدام روشنگر مقام عملى و فضلى اوست بیادگار گذارد و ما برخى از آنها را در اینجا یادآور مى‏شویم: 1- حاشیه بر كفایه الاصول. 2- یكدوره صلوه استدلالى. 3- خیارات. 4- حاشیه بر رسائل و غیره كه همه آنها با خط بسیار زیباى خودش موجود است. مرحوم آیه الله خیابانى در خلق و حلم و تواضع و فروتنى و زهد و تقوا در میان علماء و بزرگان شهر تبریز ضرب المثل بود طرز زندگى و نحوه معاشرت شیوه سخن گفتن او انسان را بیاد خدا افكنده در افراد مستعد اثر عمیق و انقلاب خاصى بوجود مى‏آورد. این عالم ربانى در روز یازدهم شوال 1392 ق دعوت حق را لبیك گفت و طى مراسم با شكوهى در جوار حضرت فاطمه معصومه بخاك سپرده شد. تالیفات و آثار ارزنده او را مرحوم علامه تهرانى در الذریعه و مرحوم حاج میرزا على خیابانى در علماء معاصر یاد كرده است. از باقیات الصالحات آن بزرگوار فرزند ارجمند ایشان جناب حجه الاسلام والمسلمین حاج شیخ جعفر سبحانى تبریزى است كه از مدرسین بنام حوزه علمیه قم مى‏باشد و ترجمه‏اش در صفحه 171 از جلد دوم این گنجینه گذشت.

محمد حسین سبحانی

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته