موسی مازندرانی
حاج سید موسى بن العالم الجلیل ثقةالاسلام آسید مهدى مازندرانى از علماء ابرار معاصر تهران مقیم خیابان آبشار مىباشند. در سال 1324 قمرى در كاظمین علیهماالسلام (هنگام بازگشت مرحوم والدش از نجف اشرف) متولد شده و در بابل مازندران پرورش یافته و بعد از فراغت از دروس مقدماتى نزد علماء آن سامان مانند مرحوم آیتاللَّه حاج شیخ محمد صالح علامه و آیتاللَّه مرحوم آسید محمد باقر حجتى و والد ماجد خود بتحصیل فقه و اصول و كلام پرداخته و پس از تكمیل سطوح در سال 1342 قمرى به تهران مسافرت و چند سالى نزد مرحومین آیتاللَّه شاه آبادى و آیتاللَّه میرزا مهدى آشتیانى به حكمت و عرفان اشتغال داشته و سپس به قم مهاجرت و چند سالى از محضر مرحوم آیتاللَّه یزدى و اعاظم دیگر كسب فیض نموده و در اواخر 1350 قمرى به نجف مشرف و از محضر آیتاللَّه نائینى و آیتاللَّه آقا ضیاء عراقى و آیتاللَّه العظمى اصفهانى بهرهها برده و یكسال قبل از فوت آیتاللَّه اصفهانى و آیتاللَّه قمى حسب الامرشان براى تقاضاى جمعى از بازرگانان تهران به ایران عزیمت و در تهران رحل اقامت افكنده و بتدریس علوم دینیه و تبلیغ احكام شرعیه مشغول و در مسجد خیابان آبشار به اقامه جماعت و انجام وظائف دینى اشتغال دارند.
داراى آثار و تألیفات ارزندهاى مىباشند كه فهرست آن در پشت كتاب (العقد المنیر) ایشان چاپ شده:
1- كتاب (العقد المنیر فى تحقیق ما یتعلق بالدراهم و الدنانیر) عربى و در نجف بطبع رسیده و در موضوع خود كم نظیر است بضمیمه رسالهاى در اوزان و مكائیل 2- رسالهاى در طهاره 3- رساله در معاطاه و بعضى از مسائل بیع 4- رسالهاى در مواسعه و مضایقه و اعتبار ترتیب در قضاء فائته و عدم آن 5- رساله در صوم 6- رسالهاى در غصب 7- رسالهاى در رضاع 8- رسالهاى در جملهاى از احكام خلل و قواطع 9- تقریرات در اصول دوره كامل 10- بدیع الادب فى ودایع العرب در فنون ادبى و ترجمه عدهاى از بزرگان ادب 11- دیوان فارسى در مدایح و مراثى 12- نامه ارشاد یا صحیفه اعتقاد دو جلد در بعضى از مذاهب باطله 13- رساله ضیائیه در لزوم حجاب در تهران بطبع رسیده 14- بیوگرافى رجال بزرگ اسلام كه از محمد بن یعقوب كلینى قدس اللَّه سره تا رجال قرن هشتم در نامه پرچم اسلام منتشر شده است.
حاج سید موسى مازندرانى عالمى بزرگوار و صاحبنظر از علماء معاصر تهران مىباشند تالیفات گرانقدرى دارند از جمله العقد المنیر فیما یتعلق (بالدراهم والدنا ینر) در بیست مجلد كه تاكنون چهار جلد آن به طبع رسیده است و در میان دانشمندان و علماء تهران مجهولالقدر مىباشند و مانند آنجناب باید در حوزه علمیه قم و نجف اشرف حوزه تدریس داشته باشند كه فضلاء از بیانات و دراساتشان استفاده كامل ببرند. حقیر در سال 1399 قمرى و اول سال 1358 شمسى كه در خدمتشان در عتبات عالیات بودم ناظر تجلیل حوزه علمیه نجف اشرف مخصوصاً زعیم اعظم آیتاللَّه العظمى آقاى حاج سید ابوالقاسم خوئى مدظله العالى بودم كه تا چه جد از معظم له احترام و اصرار به اینكه نجف بمانید كه این حوزه هزار ساله به وجود امثال شما نیازمند است و تقاضاى عدهاى از فضلاء دیگر هم اقامت ایشان بود.
(1399 -1324 ق)، عالم دینى، متكلم، مجتهد، مدرس و شاعر. در كاظمین به دنیا آمد و در بابل مازندران نشو و نما یافت. مقدمات را در محضر پدرش و آیتاللَّه شیخ محمد صالح علامه و آیتاللَّه سید محمد باقر حجتى فراگرفت. آن گاه به تحصیل فقه و اصول و كلام و سطوح پرداخت. در 1342 ق به تهران آمد و چندین سال حكمت و عرفان را در محضر آیتاللَّه شاه آبادى و آیتاللَّه میرزا مهدى آشتیانى آموخت. سپس به قم رفت و از محضر آیتاللَّه حایرى یزدى و علماى دیگر كسب فیض نمود. در اواخر 1350 ق به نجف عزیمت كرد و از محضر آیتاللَّه نایینى و آیتاللَّه شیخ ضیاءالدین عراقى و آیتاللَّه سید ابوالحسن اصفهانى استفاده نمود. آن گاه به امر آیتاللَّه اصفهانى و آیتاللَّه حاج آقا حسین قمى و به تقاضاى مردم تهران، به تهران آمد و به تدریس، اقامه جماعت و انجام امور دینى پرداخت. او در اواخر عمر به قصد زیارت به نجف مسافرت كرد و در همان جا درگذشت. از آثارش: «العقد المنیر فى تحقیق ما یتعلق بالدراهم و الدنانیر»؛ «نامهى ارشاد» یا «صحیفهى اعتقاد»، در دو مجلد؛ «بدیع الادب فى ودائع العرب»، در فنون ادبى و شرح حال عدهاى از بزرگان ادب؛ «تقریرات» در فقه و اصول؛ رسالهاى در «رضاع»؛ رسالهاى در «غصب»؛ «رسالهى ضیائیه»؛ رسالهاى در «طهارة»؛ رسالهاى در «احكام خلل»؛ رسالهاى در «صوم»؛ رسالهاى در «معاطاة و بیع»؛ «دیوان» شعر در مدایح و مراثى.[1]
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
