محمدی اسفرنجانی
محمدمهدى اسفرنجانى (والد ماجد حاج میرزا ابوالقاسم محمدى در سال) در سال 1300 قمرى در قمرى در قریه اسفرنجان گلپایگان به دنیا آمده و بعد از رسیدن به مراحل امكان كسب فضیلت مقدمات را در گلپایگان فراگرفت
و سپس به منظور تحصیل علم و دانش به اصفهان عزیمت نمود و چند سالى را در خدمت اساتید با فضیلت آن شهر تلمذ نمود و بعد از طى مراحلى به گلپایگان مراجعت و سپس به عزم زیارت بیتاللَّه به مكه معظمه مشرف شد و در مراجعت از مكه در نجف اشرف رحل اقامت افكند و در خدمت استاد كل مرحوم آیتاللَّه العظمى آخوند خراسانى و سایر اساتید آن مهد علم و فضیلت اشتغال به تحصیل داشت تا اینكه به مقام شامخ اجتهاد مطلق نائل گردید و با اخذ اجازه اجتهاد از محضر آن آیتاللَّه بزرگوار به ایران مراجعت فرموده و یكى دو سال با عموى بزرگوارش مرحوم حاج میرزا عبدالكریم كه در آن موقع مرجعیت عامه داشت در قسمت انجام خدمات اجتماعى و مجاهدات دینى همكارى فرمود و بعد از رحلت ایشان زمام امور را به دست گرفت و با قصد قربت و خلوص نیت در انجام وظائف مرجعیت دینى كوشا و ساعى بود و چون از نظر معیشت در رفاه بود و احتیاج به كسى نداشت و عموم مردم هم مىدانستند كه او در كار خود هدفى جز تحصیل رضاى خدا ندارد. در بین طبقات مردم محبوبیت خاصى داشت و عمرى را با حسن نیت و محبوبیت و نفوذ معنوى گذراند و در اثر همین نیت پاك و خلوصى كه در كارها داشت صرفا به نیت تقرب به خدا انجام وظیفه مىنمود بعد از رحلتش یكى از صلحاء با فضیلت او را در خواب دید و بدون توجه به اینكه او مرحوم شده است از او احوالپرسى نمود. و ایشان در جواب پرسش او فرموده بود (یا لیت قومى یعلمون بما غفرلى ربى و جعلنى من المكرمین)- اى كاش نزدیكان من مىدانستند كه چگونه خدا مرا آمرزید و مورد مرحمت خود قرارم داد (آیة 25 سور یس)
رشته تحصیلات او علوم قدیمه بود ولى در دوران مرجعیتش با همه گرفتاریهائى كه داشت و با كسالتى كه همیشه دامنگیرش بود مطالعات دامنهدارى در رشتههاى گوناگون از علوم جدیده داشت و توانسته بود كه در این قسمت هم در ردیف یكى از دانشمندان فرهنگ روز به شمار بیاید
شاهد این مدعى مقالات ارزندهایست كه در مجلات دعوت اسلامى و غیره از او منتشر شده و جلب نظر دانشمندان آن عصر را نموده و در اثر همین نبوغ علمى آثارى از خود باقى گذاشت كه در رأس آنها كتابى بنام توحید محمدى است و كتب در رد منحرفین نوشته و مقالات گوناگونى در رشتههاى مختلف از خود به یادگار گذاشته كه متاسفانه هیچ یك به طبع نرسیده است بالاخره عمرى را با تقوى و حسن نیت و اخلاص عمل گذرانیده و در سن شصت و یك سالگى در ماه رمضان 1361 هجرى در تهران مرحوم شده و در ارض اقدس قم مدفون گردید.
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
