مرتضی حائری

فقیه تولد: ذى‏الحجه 1334 ق.، اراك. درگذشت: اسفند 1364. آیت‏الله مرتضى حائرى، فرزند آیت‏الله العظمى عبدالكریم حائرى یزدى، مؤسس حوزه‏ى علمیه‏ى قم، متون ادب و صرف و معانى و بیان را از ابوالقاسم نحوى فراگرفت و مقدارى از سطوح و متون فقهیه و اصولیه را در خدمت آیت‏الله سید شهاب‏الدین نجفى مرعشى و آیت‏الله صالحى كرمانى خواند و چندى هم از محضر والد خود بهره‏مند شد. بعد از طى مراحل سطح، مدت پانزده سال از دروس خارج فقه و اصول آیت‏الله سید محمد حجت كوه‏كمره‏اى و آیت‏الله سید محمدتقى خوانسارى و نیز از درس خارج آیت‏الله سید حسین بروجردى استفاده كرد و سپس در حوزه‏ى علمیه‏ى قم به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت. وى در مسجد امام قم اقامه‏ى جماعت مى‏نمود. ضمنا ایشان داراى طبع شعر بود و اشعارى در توحید و مدح اهل‏بیت عصمت و طهارت از او به جا مانده است. از آثار ایشان مى‏توان به این عنوان‏ها اشاره نمود: رساله‏اى در حدیث رفع؛ رساله‏اى در تعاقب ایادى؛ كتاب ابتغاء الفضلیه (این كتاب شرحى است بر وسیله نجاة آیت‏الله سید ابوالحسن اصفهانى كه تلفیقى از چند كتاب قدماء، تذكره؛ شرایع؛ لمعه؛ قواعد و غیر آن میباشد و آن شش جلد است كه جلد اول به نام ابتغاء الفضلیه به طبع رسیده است)؛ شرتح بر عروة الوثقى تا مبحث اغسال؛ سه جلد؛ دوره اصول به نام مبانى الاحكام فى اصول شرایع الاسلام؛ سه جلد؛ حاشیه بر كفایه؛ حاشیه بر مكاسب (ناتمام)؛ رساله مبسوطى در صلوة جمعه.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.