اسماعیل روحانی

شاعر، محقق، عالم. تولد: 1299، قریه‏ى كاشتر سنندج. درگذشت: 27 دى 1367، تهران. شیخ اسماعیل روحانى مشهور به بابا مردوخ متخلص به «شیوا» فرزند شیخ حبیب‏الله بود كه نزد پدرش به تحصیل علم پرداخت. سپس براى تحصیل راه سفر در پیش گرفت و در محضر ملا محمد مدرس گرجى و بدیع‏الزمان مهى سنندجى به شاگردى پرداخت. شیخ اسماعیل روحانى پس از اتمام تحصیل علوم قدیم در جوانى به خدمت آموزش و پرورش درآمد و به تعلیم و تدریس در بیرستان‏هاى سنندج پرداخت تا به اخذ لیسانس از دانشكده‏ى الهیات دانشگاه تهران توفیق یافت و نزد اساتیدى چون بدیع الزمان فروزانفر و محمد شهابى تحصیل علوم جدید را به پایان برد. استاد بابا مردوخ پس از اتمام تحصیلات خود به كردستان بازگشت و به تدریس در مدارس این استان پرداخت و سرانجام در سال 1358 بازنشسته شد. استاد مردوخ سال‏هاى آخر عمر را در تهران گذرانید. وى در ادبیات فارسى و عربى تبحر داشت. و در شعر «به هر دو زبان» داراى طبعى روان بود. از وى شانزده اثر در زمینه‏هاى مختلف فقه، تفسیر، ریاضى، منطق، عروض، قافیه و... به جا مانده است كه از مهمترین آنها مى‏توان به تاریخ مشاهیر كرد اشاره كرد. از جمله آثار وى مى‏توان به شیوه مسلمانى و شرح حال مشاهیر كرد اشاره كرد، دیوان اشعارش نیز كه شامل مجموعه سروده‏هاى اوست در زمان حیات جمع‏آورى شد ولى تا هنگام چاپ نگردید. قابل ذكر است كه وى دوره‏ى كامل تعلیمات دینى مخصوص اهل تسنن را براى تمام كلاس‏هاى دبستان‏ها و دبیرستان‏ها با نثرى ساده تألیف و تحریر نموده است كه مدت‏ها در مناطق سنى‏نشین ایران تدریس مى شود. استاد مردوخ مبتلا به سرطان شد و پس از دو سال سرانجام در تاریخ بیست و هفتم دى 1367 در تهران درگذشت. پیكر او در سنندج به خاك سپرده شد.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.