خسرو پلنگی

تصویربردار، كارگردان. تولد: 1355، همدان. درگذشت: 12 آبان 1373، تهران. خسرو پلنگى در سال به 1357 به انگلستان و سپس به فرانسه رفت و از سال 1359 فعالیت سینمایى خود را آغاز كرد. از جمله فیلم‏هاى مستند/ جنگى او مى‏توان به «مویه كن جنوب» (1362) و «مجنون» (1363) اشاره كرد. وى همچنین تعدادى فیلم داستانى ساخت و به عنوان دستیار تصویربردارى در «آتش نهفته» (1362) شركت داشت. خسرو پلنگى در زمینه تئاتر هم فعالیت داشت و نویسنده و كارگردان چهار نمایشنامه نیز است. از دیگر آثار به جا مانده از وى مى‏توان مجموعه شعر و قطعات ادبى و عرفانى و یادداشت‏هایى براى تنها دخترش نام برد. خسرو پلنگى از سال 1361 تا 1356 تصویربردار واحد سینمایى بخش فرهنگى و هنرى دفتر تبلیغات اسلامى حوزه‏ى علمیه‏ى قم بود و در ضمن در رشته‏هاى تخصصى سینما در این واحد به تحصیل پرداخت و سپس به مدت سه سال به عنوان تصویربردار، در واحد سینمایى واحد فرهنگى بنیاد شهید انقلاب اسلامى همكارى كرد. پلنگى همچنین به تدریس تصویربردارى در انجمن سینماى جوانان ایران (مركز)، انجمن سینماى جوانان قم، سپاه پاسداران انقلاب اسلامى كردستان (سنندج)، سازمان تبلیغات اسلامى استان گیلان (رشت) و سازمان تبلیغات اسلامى مهاباد پرداخت. خسرو پلنگى با دوربین هشت میلیمترى و ویدیویى خود مجموعه‏اى شامل حدود پنجاه ساعت فیلم مستند از جبهه‏ها و پشت جبهه طى سال‏هاى 1366 -1361 ساخته است.