نعمت اللَّه ولی
(قس. نعمة...) سید یا شاه نعمتاللَّه ولى كرمانى (و. 22 رجب 730 ه.ق- ف. 827 تا 834). از شعراى عصر تیمورى و از اولیا و مشایخ بزرگ متصوفه است. نام او امیر نورالدین نعمةاللَّه فرزند میر عبداللَّه و نسب او به امام محمدباقر (ع) مىرسد. در قصبهى كوه بنان كرمان متولد شد، تحصیل مقدمات علوم را نزد شیخ ركنالدین شیرازى فراگرفت و علم بلاغت را بر شیخ شمسالدین مكنى و حكمت را بر قاضى عضدالدین ایجى آموخت. چند سفر به مكه و مدینه مشرف شد و مدتها به ریاضت و تصفیهى باطن پرداخت و در آخر در مكه از دست شیخ عبداللَّه یافعى، از مشاهیر نویسندگان و مورخین صوفیه و عارف عصر، خرقه پوشید و به مراد خویش نائل آمد و بقیهى عمر را در سمرقند، هرات و یزد بسر آورده و عاقبت در قصبهى ماهان كرمان اقامت گزیده و به تربیت و ارشاد پرداخت. شاه نعمةاللَّه سلطان دراویش است، بزرگان اطراف هدایا به درگاهش مىفرستادند، شاهرخ میرزاى تیمورى در سفر شاه نعمةاللَّه به هرات او را تعظیم بسیار كرد. بعضى از اولاد وى بعدها با خاندان سلطنتى صفویه مزاوجت و قرابت حاصل نمودند. شهرت شاه نعمةاللَّه بیشتر از جنبهى تصوف است نه شعر و شاعرى، غالب اشعار او در شرح مبادى «وحدت وجود» است و همچنین یك قسمت آن اشاره است به ذكر «نقطه» كه محیط جلوهاى از مظاهر اوست. دیوان اشعارش مشتمل است بر چهارده هزار بیت غزلیات و مثنویات به انضمام مقدارى رباعیات كه چند بار بطبع رسیده است. علاوه بر دیوان شعر رسالاتى در تصوف و عرفان از وى باقى مانده است. لیكن دیوان وى بهترین اثر اوست و مزارش در قصبهى ماهان كرمان است. در سال 1315 ه.ش از محل موقوفه از مقبرهى وى تعمیرى به عمل آوردهاند. در جوار مقبرهى شاه نعمتاللَّه خانقاهى است كه دراویش نعمةاللهیه پیروان وى غالباً در آنجا اقامت دارند.
(837/ 834/ 827 -730 ق)، عارف و شاعر، متخلص به سید و گاه متخلص به نعمةاللَّه، مشهور به ولى. وى در ماهان كرمان متولد شد. پس از كسب مقدمات علم نزد شیخ ركنالدین شیرازى، شیخ شمسالدین مكى، جلالالدین خوارزمى و قاضى عضدالدین به سیر و سلوك پرداخت. به مصر و مغرب و مكه و ماوراءالنهر و سمرقند سفر كرد. به كرمان بازگشت و خانقاه و باغ حمام بنا نهاد و سلسلهى نعمةاللهیه را به وجود آورد. وى در زمان حیاتش شهرت و نفوذ بسیار و مریدان فراوانى داشت كه از آن جمله مردم عامى و شاهان و شاهزادگان ایران و هند را مىتوان نام برد. به طورى كه در میان سلسلههاى باقى مانده صوفیان هنوز هم دستهاى معروف و مهم مىباشند. وى از جمله بزرگان تصوف معتقد به شیعه بود و مورد توجه شیعیان. وى در سن یكصد و سه سالگى در ماهان درگذشت و همان جا دفن شد. بعدها به امر سلطان احمد بهمنى پادشاه دكن بقعهاى براى او ساخته شد كه اكنون زیارتگاه معروفى است پس از وى بنا بر وصیتش پسرش سید خلیلاللَّه به جاى وى نشست. در مناقب وى كتابهاى بسیارى تالیف شده از جمله: «سوانح الایام فى مشاهدات العوام/ سلسله العارفین» تالیف صنعاللَّه نعمةاللهى كه پس از 1066 ق نوشته شده. از جمله آثارش: «دیوان» شعر كه سیزده هزار بیت حاوى اشعار عرفانى و توضیحاتى در مورد عقاید صوفیه؛ «رسالهى اصطلاحات»؛ «رسالهى قل هواللَّه احد»؛ «رسالهى توكل»؛ «رسالهى تحقیقات»؛ «مكاشفات»؛ «تعریفات»؛ «آداب خلوت».[1]
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
