منصور نریمان
اسكندر ابراهیمى زنجانى كه بعدها نام مستعار و هنریش به منصور نریمان تبدیل یافت در مشهد به تاریخ بیستم اسفندماه 1314 متولد گشت. پدرش كه مردى هنرمند و اهل ذوق بود و خود سهتار و تار و نى را به خوبى مىنواخت از همان دوران طفولیت پسر را زیرنظر و تربیت خود گرفته و وى را با ردیفها و گوشههاى موسیقى ایرانى آشنا و نواختن سهتار را به او مىآموزد وى از سن 18 سالگى روى به نواختن عود آورد به طورى كه در سال 1322 كه بیش از هشت بهار از سنش نگذشته بود از طرف ادارهى انتشارات و رادیو مشهد دعوت به همكارى مىشود و این دعوت را مىپذیرد و حدود 16 سال همكاریش با رادیو مشهد ادامه مىیابد و آخرین سمتش در آن اداره مسئول شوراى موسیقى آن استان بود، سپس به شیراز منتقل و مسئول شوراى موسیقى رادیو شیراز مىگردد و پس از 4 سال همكارى با این رادیو به تهران مىآید و در رادیو ایران به عنوان تكنواز عود شروع به همكارى و اجراى برنامه مىكند. خود نریمان مىگوید: «در عود استادى نداشتم، فقط از راه گوش به رادیوهاى كشورهاى همسایه استفاده بردم و به محمد عبدالوهاب خواننده و نوازندهى بزرگ مصرى به رادیو قاهره نامه نوشتم و دربارهى كوك و بعضى مسائل این ساز از وى سؤالاتى كردم و مسائلى را مطرح نمودم؛ پس از چندى عبدالوهاب در جواب نامهى من نوشت كه كوك عود همانى است كه خود شما انجام دادهاید و خلاصه كل نظریات مرا تأیید كرد». نواختن عود نریمان در كشورهاى همسایه طرفداران فراوان دارد به طورى كه چندى قبل منیر بشیر، یكى از نوازندگان بزرگ عود موسیقى عرب است براى دیدن نریمان به ایران آمد و دربارهى این ساز ایرانى گفت و شنودى بین آنان مىشود و طرز نواختن صحیح آن را با هم در میان مىگذارند. منصور نریمان همكارى خود را در برنامهى گلها همراه با خوانندگانى چون: محمودى خوانسارى: اكبر گلپایگانى، حسین قوامى، محمدرضا شجریان، ایرج، نادر گلچین و غیره شروع و در تلویزیون در برنامهى جالبى به نام «بشنو از نى» كه به سرپرستى و تهیهكنندگى دوست ادیب و فاضلم، بهمن بوسكتان با همكارى آقایان: اصغر بهارى، مجید نجاحى، رضا شفیعیان، عباس زندى، محمد موسوى، امیر ناصر افتتاح و فرهمند بافى اجرا مىنمود و هفتهاى یكبار به مدت یك ربع همراه با ضرب جهانگیر ملك در تلویزیون برنامه اجرا مىكرد و در تكنوازى رادیو، همراه با آقایان: على بهارى، مهندس همایون خرم، اسداللَّه ملك، حبیباللَّه بدیعى، پرویز یاحقى، كامران داروغه، منصور صارمى، جواد معروفى، مجید نجاحى، سیاوش زندگانى، رضا ورزنده، محمد موسوى، عماد رام، جهانگیر ملك و امیرناصر افتتاح شركت داشته و در برنامهى سنگین و خوبى كه در فرستندهى (F.M) به رهبرى مهندس همایون خرم اجرا مىشد تكنواز عود آن برنامه بود.
منصور نریمان علاقهى فراوانى به عود كه در واقع همان بربط است و از ایران به سایر كشورهاى جهان به خصوص ممالك عرب رفته و یك ساز ایرانى است دارد و كوشش فراوان نمود تا این ساز و نواختن آن را توسعه دهد و دوباره آن را احیاء كند و آن را به صورت تكنوازى درآورد و شاگردان خوبى در این راه نیز تربیت كرد كه مىتوان از آقایان: حسین بهروزى نیا، محمد فیروزى و... نام برد. منصور نریمان مىگوید: «در كلاس اول دبیرستان بودم كه در نواختن دستگاهها و گوشههاى موسیقى تا اندازهاى آشنایى پیدا كرده بودم ولى از نت بىاطلاع بودم و در مشهد هم در آن زمان كسى نبود كه به من كمك كند و آموختن نت را بیاموزد، لذا نامهاى به هنرستان عالى موسیقى به استاد خالقى نوشتم و مشكل خود را با ایشان در میان نهادم و نوشتم كه چون در تهران غریب هستم و كسى را ندارم كه نزد آنان روم؛ استاد خالقى كه در آن زمان رئیس هنرستان بودند در جواب نوشتند: «پسرم، شما هم مانند فرزندان خود من هستید مىتوانید بیایید در منزل من بمانید و به فراگرفتن نت در هنرستان همت گمارید». ولى پدرم نپذیرفت و من در نامهاى كه بعداً براى این استاد بزرگوار فرستادم، پس از تشكر فراوان از لطف آن مرد هنرمند و هنردوست، خواستار گردیدم كه از طریق مكاتبه نت را به من بیاموزد و استاد هم یك قطعه از عكس امضاء شدهى خود و دو جلد كتاب از دورهى اول و دوم تألیف آقایان: موسى معروفى و نصراللَّه زرین پنجه را كه با رعایت كامل نظریات استاد علینقى وزیرى چاپ شده بود برایم فرستادند كه هنوز آنها را دارم و برایم بسیار عزیز مىباشند و تا عمر دارم مدیون این استاد بىنظیر و عالیقدر خواهم بود».
منصور نریمان كنسرتهاى فراوانى جهت مؤسسات فرهنگى، هنرى و عامالمنفعه اجرا كرده كه بیشتر در بیمارستان ریوى شیراز بوده و بسیارى از هزینههاى متفرقه آن را خودش متقبل مىشده، وى جهت شناساندن هرچه بیشتر موسیقى اصیل ایران و ساز عود كه یكى از باستانىترین سازهاى ایرانى است، مسافرتهاى متعددى همراه با آقایان: مهندس همایون خرم، على تجویدى، حبیباللَّه بدیعى، فرهنگ شریف، علىاصغر بهارى، محمود خوانسارى، ایرج، جهانگیر ملك به كشورهاى: آلمان، انگلستان، ایتالیا، تركیه، ژاپن نموده و آهنگهاى بسیارى ساخت كه اولین آن «لالایى» نام داشت و براى دخترش ساخت كه آخر هر برنامهى قصههاى شب رادیو پخش مىگردید. منصور نریمان سالها قبل بنا به دعوت آقاى على رهبرى و وزارت فرهنگ و هنر سابق، در هنرستان عالى موسیقى ملى و دانشكده موسیقى به سمت استاد عود تدریس و همكاریش تا پایان سال 1358 ادامه داشت. وى علاوه بر آشنایى با نواختن تار و سهتار، از خطى خوش و زیبا و نقاش و نتنویسى بهرهى كافى نیز دارد، وى در سال 1336 با خانمى از بستگان نزدیكش كه اهل مشهد بود ازدواج نمود و ثمرهى ازدواج وى یك پسر و سه دختر مىباشد كه خانم سهیلا ابراهیمى فارغالتحصیل هنرستان عالى موسیقى و دانشكدهى موسیقى تهران مىباشند و مدت 5 سال در اركستر سازهاى ملى ساز «قانون» مىنواخت و خانم سوسن ابراهیمى كه ایشان نیز فارغالتحصیل هنرستان عالى موسیقى بوده و در حال حاضر براى تكمیل تحصیلات در آلمان به سر مىبرد و خانم سمیرا ابراهیمى كه از شاگردان خانم اقلیا پرتو مىباشد و با پیانو و نحوهى نواختن آن آشنایى كامل دارد و دیگر پسرى به نام حمیدرضا ابراهیمى كه از موسیقى اطلاعى ندارد ولى به آن علاقهاى بسیار دارد.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
