عبداللّه صیرفی
فرزند محمود تبریزى و شاگرد سید حیدر گندهنویس است كه او نیز شاگرد یاقوت مستعصمى بود. عبداللّه در كتیبهنویسى و كاشىتراشى تسلط و قدرت تمام داشت و بسیارى از كتیبههاى عمارات تبریز از جمله عمارت معروف «استاد و شاگرد» از بناهاى امیر سلدوز چوپانى به خط او بوده است. وى معاصر اولجایتو سلطان محمد خدابنده (716 -703) بوده و سلسلهى خطاطان خراسان به وى مىرسد. علاوه بر آن كتابة مدرسهى «دمشقیّه» از بناهاى «دمشق خواجه» به سر امیر چوپان به قلم او است. و در راه تبریز مسجدى قریب به قلعهى سلیمانیه بوده كه كاشیكارى آن كار عبداللّه صیرفى بوده است.
قرآن سلطانى كوچك مذهب جلد سوخت عالى. متن نسخه كتابت یاقوتى جلى خوش سر سورهها ثلث ثلث سه دانگ جلى- آخر رقاع سه دانگ خوش با رقم: «تمت المصحف كلام اللّه الملك الودود على یدى اضعف عباداللّه عبداللّه الصیرفى فى غرهى شهر ربیعالاول سنة اربع و اربعین و سبعمائة (744)« در موزهى اسلامى ترك.
قرآن مزین بهترین تذهیب و ترصیع و تماماً حواشى تشعیرسازى- خط ثلث جلى ممتاز تمامى به قلم زر تحریر یافته نوشته شده بدون رقم و تاریخ تحریر نسخه به اختیار عبدالرحیم بن محمد بیرم خان بوده و این مطالب را نوشته است.
«در سنهى نهصد و هشتاد و دو این مصحف نفیس كه در عالم مثل خود ندارد چنانچه خط ملا عبداللّه صیرفى و تحریر ملایارى و جلدهم از استادان معتبر مجزا شده اوراق جدا جدا دید و به دست این امیدوار مراحم الهى افتاد و در سال هزار و چهار فرموده شد كه ترتیب نمایند و حواشى و قلمكارى گردید. اگر چه چنانچه دل مىخواست نیامده و امید است كه باز شناخته شود. اما جلد را زردوزى فرموده شد و بهبود تمام كرده و آنچنان شد كه دل مىخواست جانب درون جلد قدیم را به حال خود داشت جانب بیرون كه مندرس شده بود به جاى آن زردوزى وصل كرده شد و در سال سنهى هزار و هجده كه متوجه فتح ممالك دكن بود تمام نموده در نظر درآورند و به امید كه مبارك شود و به بركت قرآن مجید و صدقهى دوستان پروردگار كرم فتوحات نصیب شود و از تلاوت در این ثوابهاى عظیم حاصل شود بمنه و لطفه و حرره عبدالرحیم ابن محمد بیرم عفى عنهما». نسخه در دست شاه جهان آمده و یادداشت دارد و عرضهاى متعدد دارد كه آخرین آن تاریخ 1097 در زمان عالمگیر است در مجموعهى مهدوى.
(وف 753 ق)، خطاط. از شاگردان سید حیدر كندهنویس است كه او نیز شاگرد یاقوت مستعصمى بود. صیرفى در كتیبهنویسى و كاشىتراشى تسلط و قدرت تمام داشت و بسیارى از كتیبههاى عمارات تبریز از جمله عمارت معروف «استاد و شاگرد» از بناهاى امیر سلدوز چوپانى به خط اسوت. وى معاصر اولجایتو سلطان محمد خدابنده (716 - 703 ق) بوده و سلسلهى خطاطان خراسان به وى مىرسد. علاوه بر آن، كتابت مدرسهى «دمشقیه» از بناهاى «دمشق خواجه»، پسر امیر چوپان، به قلم اوست. خواهرزاده صیرفى، حاج محمد بندگیر تبریزى، و خیرالدین مرعشى از شاگردان وى بودهاند. مدفن وى در چرنداب تبریز است. از دیگر آثار وى: «رساله»اى در قواعد خط صلث به زبان فارسى، در كتابخانهى آستان قدس رضوى؛ قرآن سلطانى كوچك مذهب، جلد سوخته عالى، متن نسخ كتابت یاقوتى جلى خوش، سر سورهها ثلث سه دانگ جلى، آخر رقاع سه دانگ خوش، با رقم: «تمت المصحف كلام الله... عبدالله الصیرفى... سنه اربع و اربعین و سبعمائه (744)«؛ یك صفحه از مرقع ثلث دو دانگ جلى خوش، با رقم: «كتبه عبدالله الصیرفى»؛ یك صفحه از مرقع نسخ و رقاع كتابت خوش، با رقم،: «كتبه... عبدالله الصیرفى حامدا الله تعالى...». شش اثر دیگر وى در «احوال و آثار خوشنویسان» ذكر شده است.[1]
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
