محمد غفاری

ملقب به «امین خلوت» و «اقبال‏الدوله» در 1264 ه.ق در كاشان متولد شد. پدرش میرزا هاشم‏خان امین‏الدوله از اركان و اعاظم رجال دوره‏ى ناصرالدین‏شاه بود. پس از انجام تحصیلات مقدماتى وارد دربار ناصرالدین‏شاه شد و سریعا ترقى نمود و چندى وزیر خالصجات و زمانى وزیر قورخانه بود. در سلطنت مظفرالدین‏شاه به جاى سالارالدوله حكمران كرمانشاهان و سرحددار عراقین گردید و سالیان دراز در آن سمت باقى و استوار بود. در استبداد صغیر از طرف محمدعلى‏شاه به حكومت اصفهان برگزیده شد و مدت كوتاهى در آنجا بود كه قواى بختیارى به سركردگى صمصام‏السلطنه شهر را منصرف گردیدند و اقبال‏الدوله به كنسولگرى انگلیس پناه برد. در جنگ بین‏الملل اول مجددا به حكمرانى كرمانشاهان تعیین گردید. پس از تعیین حكومت موقت در كرمانشاهان توسط نظام‏السلطنه مافى، وى شهر كرمانشاه را ترك نموده و در بیرون شهر اقامت نمود و نظام‏السلطنه هزینه‏ى مسافرت او را پرداخت نموده، به تهران فرستاده شد. اقبال‏الدوله مردى مستبد و خودخواه بود و از ماموریتهاى متعدد خود ثروتى جمع‏آورى كرد. در جوانى با رخشنده‏خانم دختر میرزا آقاخان اعتمادالدوله دومین صدراعظم ناصرالدین‏شاه ازدواج كرد و صاحب اولادى نشد. در 1342 ه.ق در 78 سالگى در تهران درگذشت و ماترك او نصیب برادرش غلامحسین‏خان صاحب‏اختیار گردید. قسمتى از املاك اقبال‏الدوله در ورامین بود كه صاحب اختیار با گروگذاشتن آنها نزد سپهبد امیراحمدى، مبلغى قرض كرده بود و چون در موعد نتوانست قروض خود را تادیه كند، تمام املاك را امیراحمدى بالا كشید.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.