زین العابدین قیامی

معروف به سالار ظفر قراچه‏داغى، در 1256 در تبریز تولد یافت. پس از انجام تحصیلات مقدماتى در جوانى به مشروطه‏طلبان پیوست و وارد حزب دموكرات شد و در آن حزب از فعالین درجه اول شد و نزدیكى زیادى با شیخ محمد خیابانى پیدا كرد به طورى كه در تمام كارها مشیر و مشار او بود. حس جاه‏طلبى در این شخص به قدرى بود كه مرحوم خیابانى را وادار به قیام كرد. در تمام مدتى كه شیخ محمد خیابانى در تبریز علم مخالفت با حكومت مركزى برافراشت، قیامى در كنار او قرار داشت. پس از قتل خیابانى، به قراچه‏داغ رفت و عده‏اى را به دور خود جمع كرد و درصدد ادامه‏ى قیام برآمد ولى از این كار نتیجه‏اى نگرفت و تسلیم قواى دولتى شد. در سال 1303 امتیاز روزنامه‏ى آسایش در تبریز به نام او صادر شد و چند شماره‏اى به صورت هفتگى انتشار داد. در 1304 كه اخذ نام خانوادگى براى افراد اجبارى شد، او نام «قیامى» را براى خود انتخاب كرد زیرا قیام خیابانى را نتیجه‏ى اقدامات خود مى‏دانست. در اوایل سلطنت رضاشاه با تمام سوابق سوء در اثر تلاش و فعالیت شوهرخواهرش (مستشارالدوله صادق) به خدمت دولت دعوت شد و در وزارت داخله به او مشاغل نسبتا مهمى ارجاع كردند. در چند شهرستان شهردار بود، بعد به تدریج فرماندار اراك، كرمانشاه و قزوین شد. پس از شهریور 1320 از خدمات دولتى صرفنظر كرد و وارد حزب توده شد و از فعالین آن حزب گردید. پس از آنكه پیشه‏ورى در تبریز حكومت خودمختارى تشكیل داد، قیامى از اركان حكومت او شد و به ریاست دیوان عالى كشور برگزیده شد. پس از شكست نهضت، پیشه‏ورى به قفقاز فرار كرد و در آنجا پناهنده شد ولى این بار توصیه و اقدامات مستشارالدوله براى خلاصى او به جائى نرسید. و چندى بعد در همانجا درگذشت.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.