مسعود ملکی

فرزند حاج محمود آقا صراف تبریزى در سال 1288 در تبریز تولد یافت. پدرش از صراف‏هاى معتبر تبریز و تهران بود كه بیشتر عمر خود را در تهران سپرى ساخت و پس از مرگ ثروت قابل ملاحظه‏اى براى فرزندان خود گذاشت. حاج محمودآقا در تربیت فرزندان خود هیچ كوتاهى نكرد و چهار پسر خود را به اروپا فرستاد و سه تن از آنان درجه دكترا دریافت داشتند. مسعود ملكى در فرانسه تحصیل حقوق و اقتصاد كرد. پس از مراجعت به ایران باوجودى كه نیاز مالى نداشت وارد خدمات دولتى شد چندى در سازمان برنامه از مدیران بود. در اواخر 1332 در كابینه زاهدى به وزارت كار معرفى شد و تا فروردین 1334 در آن سمت قرار داشت. ملكى در دوران وزارت خود براى اینكه به ثروت خانوادگى بیفزاید از قدرت خود استفاده كرد و چند كارخانه خریدارى نمود. كارخانه بافندگى و ریسندگى ریسباف اصفهان و كارخانه كبریت زنجان را به تصرف درآورد و براى صدور میگوى جنوب به خارج شركتى به همان ترتیب داد و سرمایه‏گذارى سنگینى كرد. چند فروند كشتى خرید و مشغول كارخانه‏دارى و تجارت شد با وجودى كه از علم اقتصاد بهره كافى برده بود خیلى زود ورشكست شد. نه تنها كارخانه‏ها از دست او خارج شدند بلكه آنچه توارثا به او و سایر اقوامش رسیده بود آتش گرفته و دود شدند. ملكى در مقابل بدهى‏هاى سنگین نتوانست تاب مقاومت بیاورد و آنچه داشت حتى ثروت برادران و خواهر خود را داد ولى جاى خالى زیاد بود. به هر درى متوسل شد مشكل او را حل نكردند و آنهایى كه از قبل او به همه چیز رسیده بودند پشت به او كردند. سرانجام بهترین راه را در رفتن زندان دید. مدتى در بازداشتگاه دادگسترى مقیم بود تا آزادش كردند، ولى دیگر آن حوصله و شور سابق را نداشت و كارى از پیش نبرد و به اروپا عزیمت نمود و در ژنو اقامت گزید.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.