آمنه قزوینی

1269 -1202 ق، از زنان عالم، عابد، فاضل و مجتهد. وى دختر شیخ محمدعلى قزوینى از علماى قزوین، و نوه‏ى سید حسین قزوینى (1208 ق) و سیدمحمد مهدى بحرالعلوم (1212 ق) و مادر ربابه خانم و قرةالعین بود. در حدود هفده سالگى با شیخ محمدصالح برغانى (1275 / 1270 ق) ازدواج كرد. او در آغاز نزد برادرش شیخ عبدالوهاب قزوینى درس خواند و سپس در درس فقه و اصول همسرش حاضر شد و حكمت و فلسفه را از ملا آقا حكمى قزوینى در مدرسه صالحیه فراگرفت و در درس شیخ احمد احسایى در قزوین حضور یافت تا اینكه به درجه بالایى از علم و فضل رسید. همسرش، ملا محمدصالح، زنان را در احكام و مسائل شرعى به رجوع و عمل به دستورات او سفارش مى‏كرد. آمنه خانم حوزه درسى براى زنان در كربلا و قزوین داشت. وى از همسر و برادرش و شیخ احمد احسایى اجازات مفصلى داشت. از آثار او قصیده‏اى طویل در چهارصد و هشتاد بیت از زبان حضرت زینب (س) در حوادث كربلا و بعضى رساله‏هاى دیگر با كمك ابوالثناء محمود آلوسى است در هنگامى كه دخترش قرةالعین در خانه آلوسى در بغداد ساكن بود. بسیارى از مردان و زنان این خانواده اهل علم و فضل و تقوا بودند. مادرش فاطمه قزوینى از زنان عالم، فاضل، محدث و سخنور بود.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.