شطیطه نیشابوری

قرن دوم هجرى، از زنان فاضل، مؤمن و پرهیزگار شیعه. علامه مجلسى در بحارالانوار، درباره‏ى معجزات امام موسى كاظم (ع) مى‏نویسد كه شیعیان نیشابور به عادت هر ساله كه یكى از شیعیان امین را به نزد امام مى‏فرستادند تا مسائل شرعى خود را بپرسند و نیز سهم امام خویش را تقدیم كنند، در یك سال ابوجعفر محمد بن ابراهیم یا محمد بن على نیشابورى را به خدمت امام فرستادند. شطیطه نیز یك درهم و یك پارچه خام- كه به دست خود رشته و بافته بود و چهار درهم بیشتر ارزش نداشت- آورد. ابوجعفر گفت: من خجالت مى‏كشم كه این ناقابل را به خدمت امام ببرم. شطیطه گفت: ان اللّه لا یستحیى عن الحق (خداوند از حق خجالت نمى‏كشد.)، آنچه بر ذمه‏ى من هست همین مقدار است. ابوجعفر در مدینه به خدمت امام رسید. امام ضمن پاسخگویى به سوالات فرمود درهم شطیطه را بیاور و دست در كیسه كردند و درهم و پارچه شطیطه را برداشتند و رد كردند و همان سخن شطیطه را فرمود: ان الله لا یستحیى عن الحق، و افزودند: به شطیطه سلام مرا برسان و این چهل درهم را نیز به او بده و پارچه‏اى نیز به او دادند و فرمودند: این هدیه من به شطیطه است. به او بگو كه آنرا كفن خود قرار بده كه پنبه این پارچه از مزرعه خود ماست و خواهرم آنرا رشته و بافته است، و نیز از روز رسیدن ابوجعفر تا روز نوزدهم زنده خواهى بود. از این چهل درهم شانزده درهم خرج كن و بیست و چهار درهم براى كفن و دفن خود نگاه دار و به جنازه او نماز خواهم خواند.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.