حسین صدرالدین

صدرالدين سيد حسين فرزند سيد هادی یکی از اکابر علمای اماميه در قرن اخير بود. صدر فقيهی کامل حکيمی متکلم، مجتهدی اصولی و عالمی بارع و خدادوست بود. معظم له عموزاده آيت الله صدر شهيد و آقای آقا موسی صدر است و همان گونه که قبلا اشاره شد بيت حاج سيد اسماعيل همگان از پرچمداران بزرگ مکتب جد خويش بوده و هستند. سيد حسن صدر قبل از بلوغ مقدمات علوم فقهی را به پايان برد و در سنين جوانی به درجه اجتهاد رسيد. او در فقه و اصول و علم کلام و حکمت و علم رجال و حديث تبحر داشت. اين سيد بزرگوار عصر شيخ انصاری و صاحب جواهر را تا حدودی درک کرد و در زمان زعامت ميرزا در سامرا خود از علما و اساتيد بزرگ حوزه نجف و کربلا بود. مرحوم صدر جديتی زياد در تأليف کتاب داشت. از آثار معروف او کتاب تأسيس الشيعه (یا شيعه و فنون اسلامی) است که مجلدات متعدد آن معرف رجال اسلام و شخصيتهای علمی جهان تشيع می باشد. در کتاب مذکور صدر مرحوم پايه گذاران علوم مختلف جديده و قديمه را ريشه یابی نموده و بعد از تحقيق بدين نتيجه می رسيد که متبکر و مؤسس اوليه آن دانش از شاگردان امام صادق و امام باقر عليهما السلام بوده اند. از آثار ديگر او حدائق الوصول در علم اصول، سبيل الرشاد در شرح نجاة العباد، سبيل الصالحين، سبيل النجاة، مجالس المؤمنين، مختلف الرجال و کتاب نهايه است. کتب مزبور در چند جلد است. کتاب نهايه در فضائل و مناقب ائمه معصومين و تاريخ زندگی و عصر آل عصمت در چند جلد به رشته تحرير رفته است. اين نويسنده توانا سرانجام در 11 ربيع الاول سال 1354 در سن 82 سالگی وفات نمود.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.