حسن دینبلی
از کودکی علاقه مندی وافری به کتاب و خواندن آن داشتند به طوری که تا کتاب برروی سینه اش قرار نمی گرفت نمی خوابید. خانواده ی دینبلی، خانواده ای فرهنگی بودند مادر او نمونه تقوی و علم و مدیر مدرسه که در زمان رضا پهلوی و پس از کشف حجاب به دلایل مذهبی مدرسه را ترک کرده و کار تربیت و آموزش فرزندان را به عهده گرفت.
به گفته ی خود استاد «مادرم اولین معلم من بود» آشنائی استاد با ریاضیات، هندسه و دایره از کودکی و هم زمان با بازی های کودکی، آغاز شد. در طول دوران تحصیل هم همواره بحث در مورد مسائل ریاضی را داشتند.
«همیشه در درس ریاضی یا نمره 2 و یا نمره 20 می گرفتم. اگر می توانستم معلمم را در مورد روش حل شدن مسئله ام قانع کنم نمره ی 20 و اگر نه نمره ی 2 می گرفتم.» با ورود به دانشگاه و طی سال ها تحصیل در دو رشته ی دانشگاهی و اخذ دو مدرک کارشناسی ارشد در دانشگاه های تهران،
با توجه به این که پاسخ پرسشنامه های خود را نیافتند، خود شروع به تحقیق کرده و پس از بالای 50 سال ریاضت موفق به کشف اشتباهات ریاضی هندسه شده و اصول متعددی در هندسه اقلیدسی مرده یافته و مطرح کردند.
مقدار دقیق عدد پی و نه مقدار تقریبی و بدون برهان فعلی، آرزوی چند هزار ساله ی ریاضیدانان قهار جهان بوده است. حسن دینبلی با ارائه روش های متعدد، مقدار دقیق عدد پی را محاسبه کرده و آن را طی کتابی به نام «پی چیست؟ بررسی نظرات باطل گذشتگان» در اختیار همگان قرار دادند.
پس از آن پارادوکس های حل نشده ی جهان «تربیع دایره»، «تثلیث زاویه»، «تضعیف مکعب» و «رسم n ضلعی های محیطی و محاطی» را مورد بررسی قرار داده و موفق به حل آن ها شدند.
دستاوردهای او در کتاب های چاپ شده ی «تثبیت زاویه شصت درجه و روش اثبات آن به وسیله خط کش و پرگار»، «شگفی های ریاضی»، «نوادر فریاد سکوت»، «کشف توانمندی های خط کش و پرگار» و 23 جلد کتاب چاپ نشده دیگر موجود است.
حسن دینبلی نتیجه ی تحقیقات خود را در قالب مقاله در اختیار سازمان ریاست جمهوری، شورای عالی انقلاب فرهنگی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، سازمان سنجش، انجمن ریاضی ایران و فرهنگستان علوم قرار داده است.
مقالات و کتاب های ایشان برای تمام کشورهای جهان و دانشگاه های معتبر فرستاده شده است. متأسفانه تا کنون هیچ کدام از اساتید ریاضی چه در ایران و چه در سطح جهان هیچ گونه واکنشی در جهت ترویج چنین کارهای بکری نداشته اند.
استاد بارها و بارها ریاضیدانان را دعوت به مناظره کرده اند ولی با کم توجهی و بی توجهی آنان مواجه شدند. به راستی در قرن بیست و یکم که بشر پی به نادانی خود برده است، چرا بر جهل خود پافشاری می کند و طالب حقیقت نیست؟
او از بزرگترین نوابغ علم ریاضی در ثبات بین دانشمندان دیگر معاصر است.
