ماریو آدورف
بازيگر (1930، زوريخ- سوييس)
تحصيلاتش را در مدرسه ي فالکنبرگِ زوريخ به پايان برد. از اوايل دهه ي 1950 روي صحنه مي رفت. از اواخر همين دهه وارد سينما شد. سپس در رُم به فعاليت هايش ادامه داد. اما پس از شکوفايي سينماي نوي آلمان و بازي در آثار فيلم سازي مثل فولکر شلوندورف به شهرت رسيد. در تلويزيون آلمان نيز فعاليت داشته است. همسر سابقش، ليز فرهوفن، نيز بازيگر است.
از فيلم ها: 1958- دختري به نام رزمري (تيله)؛ 1963- وينتو: قسمت اول/طلاي آپاچي (راينل)؛ 1965- سرگرد دندي (پکين پا)، جنگ پنهاني (ليتزاني)، ده سرخ پوست کوچولو (ج. پولاک)، مردي از استانبول (ايزازي)؛ 1966- عمليات سان جنارو (ريزي)؛ 1967- گل سرخي براي همه (روسي)، اين اشباح (کاستلاني)؛ 1970- پرنده اي با پرهاي بلورين (آرجنتو)، چادر سرخ (کالاتازوف)؛ 1971- شاه، بي بي، سرباز (اسکوليموفسکي)؛ 1973-
#6@
رابط ايتاليايي (دي لئو)؛ 1975- شرف از دست رفته ي کاتارينا بلوم (شلوندورف)؛ 1978- فدورا (ب. وايلدر)؛ 1979- طبل حلبي (شلوندورف)؛ 1981- لولا (فاس بيندر)؛ 1985- پيمان هولکرافت (فرانکن هايمر)؛ 1988- فرانچسکو (کاواني)؛ 1989- مادر (پانفيلوف)، ماه سياه (اوريبه)؛ 1990- روزهاي آرام در کليشي (شابرول)، پول (ا. ه. استرن)، کافه اروپا (بوگز)؛ 1996- اسميلا برف را خوب مي فهمد (اوگوست)؛ 1997- روسيني (دتيل)؛ 2000- نجات دهنده ي سن نيکولا (سارجنت).
نظرات کاربران
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.