میخاییل اولیانوف

Ulyanov, Mikhail بازیگر (1927، سیبری- روسیه)

با نام میخاییل الکساندروویچ اولیانوف به دنیا آمد. تحصیلاتش را در اکتورز استودیوی اشچوکین به پایان برد. از سال های پس از جنگ جهانی دوم روی صحنه می رفت و از 1953 وارد سینما شد. در اواسط دهه ی 1960 با زنده و مرده و رئیس در اوج بود. نقش بزرگ او در این دوره، «دیمیتری» در برادران کارامازوف بود که پس از مرگ نا به هنگام ایوان پیری یف در کارگردانی آن نیز هم کاری داشت. برنده ی جوایز  و نشان های دولیت بسیاری شد. در خارج روسیه، بیش تر با زندگی خصوصی شناخته می شود و برای همین فیلم برنده ی جایزه ی بهترین بازیگر نقش اول جشنواره ی ونیز شد.

از فیلم ها: 1953- ایگور بالیچوف (سوانتسوا)؛ 1956- آنان نخستین کسان بودند (اگوروف)؛ 1957- خانه ای که در آن زندگی می کنم (کولیانوف)؛ 1958- به هر دری بزن (فدوروف)؛ 1960- یک داستان ساده (اگوروف)، آسمان بالتیک (ونگروف)؛ 1961- نبرد ادامه دارد (باسوف)؛ 1963- سکوت (کوتس)، در پلیس اتفاق افتاد (آزاروف)؛ 1964- زنده و مرده (استولپر)، رئیس (سالتیکوف)؛ 1965- تا زمانی که جان در بدن دارم (رایش)؛ 1968- برادران کارامازوف (+ هک)؛ 1970- آزادی (اوزروف)؛ 1971- پرواز (آلوف و نائوموف)؛ 1973- ایگور بولیچوف و دیگران (سولوی یف)؛ 1977- افسانه ی تیل (آلوف و نائوموف)، مرا به سوی دوردست درخشان بخوان (لیوبشین)؛ 1980- موضوع (پانفیلوف)؛ 1981- وقایع روز گذشته (باسوف)؛ 1982- زندگی خصوصی (رایزمن)؛ 1983- بدون شاهدها (میخالکوف)؛ 1984- پیروزی (ماتویف)؛ 1989- قانون (نائوموف)؛ 1991- خانه ی زیر آسمان های پُر ستاره (سولوویوف)؛ 1994- مرشد و مارگریتا (کارا)؛ 1995- راز مارچلو (نائوموف)؛ 1997- تضعیف برای روز پیروزی (اورسولیاک).