روسانو براتزی

Brazzi, Rossano

بازیگر (1916، بولونیا- ایتالیا؛ 1994)

پس از این که والدینش به دست فاشیست ها کشته شدند، تحصیل در رشته ی حقوق را رها کرد و به تآتر روی آورد. در سال 1939 نخستین فیلمش را بازی کرد و پس از چندی به یکی از ستارگان نقش های رُمانتیک سینمای ایتالیا بدل شد. پس از هم کاری با نهضت مقاومت در رُم طی جنگ جهانی دوم، عازم هالیوود شد و نخستین نقش هالیوودی اش را در زنان کوچک بازی کرد. اما در واقع در 1954 و به دنبال بازی در کنتس پابرهنه بود که در مقام ستاره ی هالیوودی تثبیت و متخصص ایفای نقش مردان عاشق پیشه اروپایی  و اشراف منش شد. در اواخر دهه ی 1960 دوباره به ایتالیا بازگشت، به نقش های دوم روی آورد و گه گاه کارگردانی هم می کرد. همسر نخیتش، لیدیا بارتالینی، نیز بازیگر بود. در 1984 به جرم قاچاق اسلحه دستگیر شد.

براتزی از دهه ی 1940 به بعد یکی از پُرکارترین بازیگران سینمای ایتالیا بود. اگر چه به عنوان ستاره هرگز اعتباری را که در داخل ایتالیا داشت خارج از آن کسب نکرد، ولی در شماری فیلم های اروپایی و امریکایی و اغلب در نقش های اصلی ظاهر شد. در ایتالیا چهره ی سبزه روی او، به محبوبیتش کمک کرد ولی در نخستین نقش هالیوودی اش در زنان کوچک چنان حضور کوچک و کم جلوه ای داشت که نتوانست چنان قابلیتش را به عنوان چهره ی رُمانتیک و پُر احساس به نمایش بگذارد. نقش های دوم او در کنتس پابرهنه و سه سکه در چشمه رضایت بخش تر بودند و سرانجام در جنون تابستانی، محمل ایده آلی برای استعداد خود یافت. در این فیلم که در ونیز می گذرد، او  ایتالیایی خوش سیمایی است که سر راه کاترین هپبرن، در نقش یک توریست کنجکاو،  سب ز می شود و با این که در نگاه اول آدم ناجوری به نظر می رسد، خیلی زود صداقت و روراستی ذاتی خود را نشان می دهد. این نقشی بود که با اندک تغییراتی بارها تکرار کرد. در فیلم های رُمانتیک سبکی مثل ماجرای رُم و نبرد ویلافیوریتا نیز بازی های قابل توجهی داشت و به ویژه در جنوب اقیانوس آرام گرم و گیرا بازی کرد، اگر چه ترانه هایی را که می خواند، دوبله کردند. از اواخر دهه ی 1960 حضور او در صحنه بین المللی و بر صفحه تلویزیونی بیش تر و بیش تر بود. 

 

 

از فیلم ها: 1940- پل شیشه یی (الساندریتی)، لاتوسکا (کوچ)، کین (برینیوله)؛ 1942- ما زنده ها (الساندرینی)،

شاه تفریح می کند (بونارد)، قطار صلیبی (کامپوگالیانی)؛ 1943- سکوت، می گردد (کامیوگالیانی)؛ 1945- مالیا (آماتو)، تسلیم تی تی (بیانکی)؛ 1946- خشم (الساندرینی)، عقاب سیاه (فره دا)؛ 1947- گذشته (کولتی)؛ 1948- قاچاقچیان دریا (مونترو)؛ 1949- زنان کوچک (لروی)، کوه آتش فشان (دیترله)؛ 1950-  آدم های سرسخت (ماستروچینکوئه)؛ 1951- خون خواهی عقاب سیاه (فره دا)؛ 1952- محکومیت غیر عادلانه/ من بی گناهم (مازینی)، جلاد شهر لیل (کوتافاوی)؛ 1953- روزی روزگاری آنجلو موسکو (کیلی)، کشتار (ل. وایدا)؛ 1954- کنتس پابرهنه (منکه ویتس)، سه سکه در چشمه (نگولسکو)؛ 1955- جنون تابستان (د. لین)، پنج دقیقه آخر (آماتو)؛ 1956- بازنده همه را می برد (آناکین)؛ 1957- اینترلود (سیرک)، افسانه گم شدگان (هاتاوی)، سرگذشت استر کاستلو (د. میلر)؛ 1958- جنوب اقیانوس آرام (لوگان)، نوعی لبخند (نگولسکو)؛ 1959- نعمت هایت را بشمار (نگولسکو)؛ 1960- محاصره سیراکوز (فرانچیشی)، اوسترلیتس (گانس)؛ 1962- چهار حقیقت (اپیزود بلازتی)، ماجرای رُم (دیوز)، روشنایی در میدان (گای گرین)؛ 1964- توطئه (ج. مارشال و سالا)؛ 1965- نبرد ویلافیوریتا (دیوز)، دختر برسالیره (بلازتی)، کریسمسی که تقریباً نبود (+ ک.)؛ 1967- ابله (پریش)، برای عشق ... برای جادو (تساری)، زن ضرف در هفت (دسیکا)؛ 1968- سلطان افریقا (س. هوارد)، هفت مرد و یک مغز متفکر (+ ک.)؛ 1969- حرفه ایتالیایی (کالینسن)، کراکاتوآ، شرق جاوه (کووالسکی)؛ 1970- ماجراجویان (گیلبرت)، جنس شیطان (+ هک)؛ 1972- والس بزرگ (ا. استون)؛ 1973- خانه عجایب/ قلعه عجایب فرانکنستاین (آلیور)؛ 1975- گرد شیطان (والنتسانو)؛ 1976- تلفن های سفید (ریزی)؛ 1977- استاد عشق (روندی)؛ 1981- طالع نحس 3: ستیزه نهایی (گ. بیکر)؛ 1984- شهر ترس (فرارا)؛ 1985- دستور العمل جنایت (هربرت)؛ 1989- روسیکوم/ راه حل سوم (اسکوییتی یری).