جک نی

Benny, Jack
بازیگر (1894، ووکیگانِ ایلی نویز- امریکا؛ 1974)
با نام بنجامین کوبلسکی به دنیا آمد. ابتدا می خواست نوازنده ی ویولن بشود. با آغاز جنگ جهانی اول به خدمت ارتش درآمد و در نیروی دریایی کشف کرد که استعداد کمدی دارد. پس از جنگ وارد نمایش های وودویل شد و با نام بن ک. بنی روی صحنه می رفت. از سال 1929 وارد سینما شد. اما با رادیو، و بعدها تلویزیون، به شهرت رسید. تا پایان جنگ جهانی دوم در محصولات هالیوودی، نقش هایی را به عهده می گرفت. پس از جنگ و تا آخر عمرش صرفاً در یک فیلم جلوی دوربین رفت. بر اثر ابتلا به سرطان درگذشت.
شیوه ی کمدی بنی بر زمان سنجی دقیق و مکث بیش از «اندازه» استوار بود. در سینما کم تر موفق شد، چون از نیمی از هنرش («حضور»ش) بی بهره می ماند. شاید به یاد ماندنی ترین نقش او، بازیگر تآتر در بودن یا نبودن باشد. همسرش خاطراتش را در کتابی با نام جک بنی (1978) نوشته است.                               س.ا
از فیلم ها: 1929- نمایش هالیوود 1929 (رایسنر)؛ 1930- درمان کننده (چمبروک)؛ 1935- نوای برودوی 1936 (دل روت)؛ 1936- برنامه ی بزرگ رادیویی 1937 (لایسن)؛ 1937- آرتیست ها و مدل ها (والش)؛ 1938- آرتیست ها و مدل ها در خارج (لایسن)؛ 1940- باک بنی دوباره می تازد (سندریچ)؛ 1941- عمه ی چارلی (مایو)؛ 1942- بودن یا نبودن (لوبیچ)، جری واشینگتن این جا خوابید (کیتلی)؛ 1943- پست ترین مرد دنیا (لنفیلد)؛ 1944- رستوران هالیوود (دیوز)؛ 1945- شیپور نیمه شب (والش)، کاملاً قطعی (ر. والاس)؛ 1967- راهنمای مرد متأهل (کلی)