رابرت ای. هانتر

 Robert E. Hunter

حوزه تخصصی: ناتو، اتحادیه اروپا، خاورمیانه، عراق، روسیه، استراتژی نظامی

شغل و مسئولیت: مشاور ارشد مؤسسه رند

رابرت ای. هانتر، مشاور ارشد مؤسسه رند (تحقیق و توسعه، RAND) در واشنگتن دی.سی.، مدرک کارشناسی خود را در سال1962 از دانشگاه وسلیان (Wesleyan) دریافت کرد و در سال1969 با مدرک دکترا در رشته روابط بین الملل از دانشکده اقتصاد لندن فارغ التحصیل شد. او در دانشگاه جورج تاون، دانشگاه جانز هاپکینز و کالج واشنگتن نیز به تحصیل و تحقیق پرداخت و عضو هیأت مدیره شورای آتلانتیک، دانشگاه وسلیان، مؤسسه دموکراتیک ملی امور بین الملل، انجمن آتلانتیک بلغارستان و انجمن ملی کشورهای جهان سوم بود. وی در سال1992 به عنوان دانشجوی ممتاز دانشگاه وسلیان برگزیده شد.

رابرت هانتر از سال1993 تا 1998 نماینده دائم آمریکا در ناتو و اتحادیه اروپا بود، وی در این دوران معمار و بنیان گذار اصلی «ناتوی جدید» به شمار می آمد و نقش عمده ای را در اتخاذ سیاست ها و تصمیمات شورای آتلانتیک شمالی در اجلاس سران ناتو (در سال های1994 و1997) ایفاء می کرد. موضوعاتی مانند، گسترش ناتو، روابط روسیه و ناتو، روابط اکراین و ناتو، روابط ناتو با اتحادیه اروپا، تجدید ساختار بین المللی ناتو و مشارکت برای صلح، از مهم ترین مباحث این اجلاس به شمار می آیند. دکتر هانتر پیش از پذیرفتن این مسئولیت ها در ناتو و اتحادیه اروپا، در سال1981 به عنوان محقق ارشد در بخش مطالعات اروپا و خاورمیانه به مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی (CSIS) در واشنگتن دی.سی. پیوست و پس از مدتی مدیریت بخش مطالعات اروپا و معاونت بخش سیاست بین المللی در این مرکز را بر عهده گرفت. وی از سال1981 تا 1993 در سمت های مختلف از جمله، مشاور ویژه لبنان، رئیس مجلس نمایندگان و مشاور ارشد کمیسیون ملی دو حزبی آمریکای مرکزی (کمیسیون کیسینجر) فعالیت می کرد. او یکی از بنیان گذاران مرکز سیاست ملی (نخستین مدیر سیاست خارجی/ امنیت ملی) و یکی از بانیان و گردانندگان مؤسسه علمی دموکراسی بوده است. هانتر در انتخاب ریاست جمهوری سال1992 به عنوان مشاور ارشد سیاست خارجی بیل کلینتون برگزیده شد و همین نقش را در زمان والتر ماندیل (Walter Mondale)، معاون رئیس جمهور (از سال1981 تا 1984) و ریچارد گپهارت (Richard Gephardt)، رهبر اکثریت (در سال1988)، نیز ایفاء کرد. وی در زمان ریاست جمهوری کارتر از سال1977 تا 1979 مدیریت امور اروپای غربی و از سال1979 تا 1981 مدیریت امور خاورمیانه در شورای امنیت ملی را بر عهده گرفت. او همچنین عضو گروه مذاکره کننده آمریکایی در گفت و گوهای نوار غزه و کرانه ی غربی، مدیر اجلاس سران ناتو در سال1978 و نویسنده ی اصلی دکترین کارتر برای خلیج فارس بوده است. سمت ها و مسئولیت های دیگر وی عبارتند از: مشاور سیاست خارجی سناتور ادوارد ام. کندی (از سال1973 تا1977)، محقق ارشد شورای توسعه ی خارجی (از سال1970 تا1973)، محقق مؤسسه بین المللی مطالعات استراتژیک (IISS، از سال1967 تا1969)، مشاور سیاست داخلی و خارجی هیوبرت هامفری (Hubert Humphrey) معاون رئیس جمهور، فعالیت در بخش های گوناگون کاخ سفید (از جمله بهداشت، آموزش و تحصیل، رفاه اجتماعی و کار) در زمان ریاست جمهوری جانسون (1964 و 1965) و پروژه پولاریس (Polaris) نیروی دریایی، عضو هیأت سیاست دفاعی ویلیام کوهن، وزیر دفاع بیل کلینتون (رئیس جمهور سابق آمریکا)، معاون انجمن پیمان آتلانتیک (از سال1998 تا 2001)، مدیر بخش اروپا و خاورمیانه در شورای امنیت ملی در زمان ریاست جمهوری کارتر، محقق مرکز علوم و امور بین الملل بلفر در دانشگاه هاروارد، عضو شورای روابط خارجی و عضو انجمن کنترل تسلیحات و انجمن علوم سیاسی آمریکا.

مطالعات و تحقیقات هانتر عمدتاً بر روی موضوعاتی مانند، ناتو، اتحادیه اروپا، خاورمیانه، عراق، روسیه و استراتژی نظامی متمرکز می شود. او به زبان های فرانسه و ایتالیایی تسلط دارد. مقالات وی در نشریات مختلف از جمله، "Foreign Policy"، "Foreign Affairs"، "Current History"، "New York Times"، "Washington Post" و "Defense News" به چاپ می رسد. او در خلال جنگ خلیج فارس به عنوان مفسر برای روزنامه "International Herald Tribune" گزارش روزانه تهیه می کرد. هانتر کتاب های متعددی نگاشته است که عناوین برخی از آن ها عبارتند از:

- امنیت در اروپا

- نظارت ریاست جمهوری بر سیاست خارجی

- ناتو: نسل آتی

- استراتژی عظیم غرب

- معضل شوروی در خاورمیانه

- سازماندهی امنیت ملی