ژاک پرن

Perrin, Jacques

بازیگر (1941، پاریس-  فرانسه)

با نام ژاک سیمونه به دنیا آمد. فرزند یک کارگردان کمدی- فرانسز بود. در کنسراتوار پاریس آموزش بازیگری دید و از سال 1957 وارد سینما شد. اوج کارش طی دهه ی 1960 بود. سپس بیش تر به تهیه کنندگی پرداخت که از میان فیلم هایش زی و پیروزی هم راه با آواز خواندن شهرت یافتند. برای فیلم های اسپانیایی جست و جو و ایتالیایی نیمه مَرد در جشنواره ی ونیز برنده ی جایزه ی دوگانه بهترین بازیگر نقش اول شد.

از فیلم ها: 1957- پوست خرس (بوآسول)؛ 1958- فریب کاران (کارنه)؛ 1960- دختری با چمدان (زورلینی)، حقیقت (کلوزو)؛ 1962- خاطرات خانوادگی (زورلینی)؛ 1963- فساد (بولونینی)؛ 1964- بخش 317 (شوندورفر)؛ 1966- کوپه ی جنایات (کوستا گاوراس)، نیمه مرد (سه تا)، جست و جو (فونس)؛ 1967- دختر خانم های روشفور (ژاک دمی)؛ 1968- مرد اضافی (کوستا گاوراس)؛ 1969- زی (کوستا گاوراس) (+ ت.)؛ 1970- داستان یک تنهایی/ گویا (کوئوالدو)؛ 1971- پوست خر (ژاک دمی)؛ 1972- جنگ الجزایر (کوریر و مونیه) (+ ت.)؛ 1974- مارپیچ (مارکر)؛ 1975- بخش ویژه (کوستا گاوراس)؛ 1976- صحرای تاتارها (زورلینی) (+ ت.)، 1978- پذیرش (گرونبوم)(+ هت)؛ 1982- شرف یک کاپیتان (شوندورفر)؛ 1984- قاضی (لوفور)، سال مدوزاها (ک. فرانک)؛ 1985- قول پلیس (پینهیرو)؛ 1988- سینما پارادیزو (تورناتوره)؛ 1989- وانیل توت فرنگی (اوری)؛ 1991- لمس کن و بمیر (پ. سولیناس)؛ 1992- گوئلوار (سمبنه)؛ 1993- سکوت طولانی (فون تروتا)؛ 1994- کیم نواک پشت خط تلفن است (رُزئو)؛ 1996- جهان خُرد: ساکنان علفزار (نوریدسانی و پرنو) (ورای، + هت)؛ 1998- نورا (مولینارو)؛ 1999- نانا (نگرین)، هیمالیا (والی) (فقط ت.)؛ 2000- صحنه های جنایت (شوندورفر).