ادموند پردام

Purdom. Edmund      

بازیگر (1924، ولوین گاردن سیتیِ لندن- انگلستان)

پدرش منتقد تآتر بود. کارش را پس از جنگ جهانی دوم در تآترهای انگلستان آغاز کرد و در سال 1951، برای نخستین بار، با گروه لارنس اولیویر در نمایش های سزار و کلئوپاترا و آنتونی و کلئوپاترا روی صحنه های برودوی رفت. از اوایل دهه ی 1950 وارد سینما شد و تا مدتی در محصولات مجلل تاریخی مترو- گلدوین- مایر فاکس نقش های اول را به عهده گرفت. قدی بلند، چهره ای خوش آیند و سبزه و صدایی پر طنین داشت. تا اواخر دهه ی 1950 در هالیوود دوام آورد. سپس با بازی در فیلم های حادثه ای و اغلب بی اعتبار اروپایی پرداخت. همسر سومش، لیندا کریستیان (1962-1963)، بازیگر بود.

از فیلم ها: 1953- تایتانیک (نگولسکو)، جولیوس سزار (منکه ویتس)؛ 1954- مصری (کورتیز)، شاهزاده ی دانشجو (ر. تورپ)؛ 1955- دزد شاه (لنرد)، اسراف کننده (ر. تورپ)؛ 1958- کمین در طنجه (فره دا)، هرود کبیر (تورجانسکی)؛ 1960- شب های راسپوتین (شنال)، لحظه ی خطر (بندیک)، قزاق ها (تورجانسکی)، خشم بربرها (مالاتستا)؛ 1961- سلیمان فاتح (توتا)؛ 1962- لافایت (درویل)؛ 1963- نِفِر تی تی ملکه ی نیل (چرکیو)؛ 1964- رولز رویس زرد (اسکوییت)، جنگل زیبایی (گست)؛ 1965- مردی که می خندد (کوربوچی)؛ 1970- فرشته ی سفید... فرشته ی سیاه (اسکاتینی و...)؛ 1971- انگشت های شیطان (باتزونی)؛ 1972- عاشق شیطان (لومباردو)؛ 1973- خانه عجایب/ قلعه ی عجایب فرانکنستاین (اولیوروس)؛ 1974- مظنون ها (م. وین)؛ 1975- کودک شب (دالمانو)؛ 1976- زمان مطرح است (مینه لی)؛ 1981- سفر آدم خوار (برکینشا)؛ 1983- آتور، عقاب مبارز (داماتو)؛ 1984- تا کریسمس باز نکن (+ ک.)، پس از سقوط نیویورک (مارتینو)؛ 1987- پسر جالب (لو همونه)؛ 1990- شکاف (سیمون)؛ 1992- خرسی به نام آرتور (مارتینو)؛ 1999- طومار هفتم (ک. کانر).