حوریه

وی دختر خالد کنانیه مکنّی به ام حکیم و بنت خالد از زنان شجاع و شاعره شیعی بوده است. او همسر عبیدالله بن عباس بن عبدالمطلب-فرمانده امام حسن مجتبی علیه السلام که به لشکر معاویه پیوست-که از جانب امام علی علیه السلام حاکم و والی یمن تعیین گشته بود می باشد.

در سال 40 ق هنگامی که بُسر بن ارطاه از طرف معاویه مأمور قتل عام شیعیان یمن شد و بیش از سی هزار شیعه امیرالمؤمنین علیه السلام را قتل عام کرد، عبیدالله عقب نشینی کرد و متواری شد. بُسر دو کودک خردسال او را به نام های سلیمان و داود در نهایت قساوت سر بریدند. حوریه بسیاری از زنان قبیله خود را جمع کرد و در مقابل بُسر به اعتراض برخاستند و او را در کشتن کودکان تقبیح کردند.