ژان لویی ترنتینیان

Trintigant, jean louis                

بازیگر (1930، پیولان- فرانسه)

پدرش کارخانه دار بود. در بیست سالگی تحصیلاتش را در رشته ی حقوق نیمه تمام گذاشت و به پاریس رفت تا بازیگری بیاموزد. به سختی بر شخصیت خجالتی و لهجه ی شهرستانی اش غلبه کرد. از اوایل دهه ی 1950 روی صحنه رفت و پس از چندی نیز وارد سینما شد. با فیلم و خدا... زن را آفرید مورد توجه قرار گرفت. سه سال برای خدمت سربازی به الجزایر رفت و پس از بازگشت به سینما، با نقش قهرمان اتومبیل رانی یک مرد و یک زن به شهرت رسید. نخستین فیلمش را در سال 1973 کارگردانی کرد. از بازیگران درجه اول سینمای معاصر فرانسه به شمار می آید. برای زی برنده ی جایزه ی بهترین بازیگر نقش اول از جشنواره ی کن شد.

ترنتینیان اندامی باریک، چشم هایی روشن و چهره رنگ پریده ای دارد که او را مناسب نقش های رُمانتیک و شخصیت های دچار آشفتگی روانی نشان می دهد؛ آنانی که اغلب اعتماد به نفس ندارند و آسیب پذیرند. به نظر می آید از دلایل محبوبیتش، حداقل میان تماشاگران اروپایی، کم گویی و راز آلود بودن او در فیلم هایش باشد. همسر نخستش، استفان اودران (از 1954) (همسر فعلی کلود شابرول)، از بازیگران مورد علاقه ی فیلم سازان موج نو بود و همسر دومش، نادین مارکان ترنتینیان (از 1960)، از فیلم سازان مطرح سینمای معاصر فرانسه که تعدادی از فیلم های شوهرش را نیز کارگردانی کرده است. دخترش، ماری، نیز بازیگر است.

از فیلم ها: 1955- اگر همه ی مردان دنیا (کریستیان- ژاک)؛ 1956- و خدا... زن را آفرید (وادیم)؛ 1959- تابستان خشونت بار (زورلینی)، رابطه های خطرناک (وادیم)؛ 1960- اوسترلیتس (گانس)، آتلانتید (اولمر)؛ 1962- سبقت گرفتن (ریزی)؛ 1963- قصری در سوئد (وادیم)؛ 1964- ماتاهاری، مأمور هـ- 21 (ریشار)؛ 1966- یک مرد و یک زن (لولوش)، کوچه ی جنایات (کوستا گاوراس)، آیا پاریس می سوزد؟(کلمان)؛ 1967- عشق من، عشق من (ن. ترنتینیان)؛ 1968- ماده آهوان (شابرول)؛ 1969- زی (کوستا گاوراس)، شب من در خانه ی مو (رومر)؛ 1969- مادر سالار/ هوس ران (فستا کامپانیله)، دزد (ن. ترنتینیان)؛ 1970- سازش کار (برتولوچی)، امریکایی (بوزوفی)؛ 1971- بدون انگیزه ی شخصی (لابرو)؛ 1972- دویدن خرگوش از میان دشت ها (کلمان)، سوء قصد (بوآسه)؛ 1973- یک روز بسیار خوب (فقط ک.)، ترن (گراینه دوفر)؛ 1974- راز (انریکو)،دم ملایم خشمگین (دوویل)؛ 1975- باران روی سانتیاگو می بارد (سوتو)، داستان پلیس (دوره)، بازی با آتش (روب گریه )؛ 1976- سفر عروسی (ن. ترنتینیان)، صحرای تاتارها (زورلینی)؛ 1977- عابرها (لوروآ)، تشخیص ها (سوته)؛ 1979- استاد شنا (فقط ک.)؛ 1980- زن بانک دار (ژیرو)؛ 1981- شور عشق (اسکولا)، یک موضوع مردانه (ریبوفسکی)؛ 1982- خیلی زود یکشنبه!( تروفو)، شب وارن (اسکولا)، زنده باد زندگی (لولوش)؛ 1983- زیر آتش (اسپاتیس وود)، لذت عالی (ژیرو)؛ 1985- قرار ملاقات (تشنیه)، رفتن، باز آمدن (لولوش)، مردی با چشم های نقره یی (گرانیه دوفر)؛ 1986- زن زندگی من (وارنیه)، یک مرد و یک زن: بیست سال بعد (لولوش)؛ 1987- سبیلو (شوسوآ)؛ 1989- بانکر پالاس هتل (بیلال)؛ 1991- متشکرم زندگی (بلیه)؛ 1992- چشم سرخ (روله)؛ 1994- نگاه کن مردانی را که می افتند (اودیار)، رنگ قرمز (کیشلوفسکی)؛ 1996- یک قهرمان خیلی محتاط (اودیار)؛ 1998- کسانی که مرا دوست دارند سوار قطار می شوند (شرو).