رقیّه خانم

 (-1399 ق)

وی دختر شیخ میرزا علامه از نوادگان شیخ محمدصالح آل شهیدی صالحی و از زنان عالم و مجتهد بوده است. ولادت او در کربلا بود. او پس از تکمیل علوم عربی و مقدمات متداوله توانست قبل از سن ده سالگی حافظ قرآن شود. آنگاه فقه و اصول تفسیر و حدیث را از محضر افاضل علمای خاندان خود کسب فیض نمود و به مقام اجتهاد نایل گردید، و بیش از نیم قرن کرسی تدریس علوم قرآن کرزیم را در کربلا برای بانوان خود اختصاص داد.

در قیام مشروطه با سخنرانی های خود زنان را بر لزوم آن آگاه می کرد. در جنگ جهانی اول برای بیرون راندن عثمانی ها از کربلا و قیام میرزا شیخ محمدتقی شیرازی رهبر نهضت استقلال طلبی عراق، گروه زنان را تشکیل داد، و آنان اسلحه ها را به گوشه و کنار شهر کربلای مقدسه برای حمایت مجاهدین انتقال می دادند. وی بسیاری از اموال موروثی خویش را در خرید اسلحه صرف نمود.

پس از فتنه و طغیان حزب بعث در عراق در سال 1391 ه.ق به ایران هجرت کرد و به انزوا و عبادت پرداخت تا در رجب 1399 ه.ق ندای حق را لبیک گفت.