بروس درن
Dern, Bruce
بازیگر (1936، وینتکای ایلی نویز- امریکا)
نوه ی فرماندار سابق ایالت یوتا و برادر زاده ی وزیر جنگ دولن فرانکلین روزولت و همین طور برادر زاده ی شاعر نامدار، آرچینبالد مک لیش، است. پس از پایان دبیرستان به دانشگاه پنسیلوانیا راه یافت، اما تحصیل را نیمه تمام رها کرد و به اکتورز استودیو رفت تا بازیگری بیاموزد. پس از حضور در چند نمایش نامه در برودوی، نخستین نقش سینمایی خود را در سال 1960 ایفا کرد. طی سال های بعد، نقش هایی کوتاه را به عهده گرفت و در تعداد قابل توجهی از نمایش های تلویزیونی ظاهر شد. اما آرام ارام مورد توجه قرار گرفت و نقش هایی مهم تر به عهده اش گذاشته شد، که برای یکی از آن ها، بازگشت به وطن، کاندیدای دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. همسرش، دایان لد (1960-1969) و دخترش، لارا درن، نیز بازیگر هستند.
درن پس از آن که در یکی از قسمت های مجموعه ی تلویزیونی آلفرد هیچکاک تقدیم می کند، در نقش یک شخصیت روانی ظاهر شد، عمدتاً به عنوان بازیگر تیپ شخصیت های روان پریش در فیلم های سینمایی به ایفای نقش پرداخت. او که زیر نظر لی استراسبرگ و الیا کازان بازیگری آموخته بود، توانست آن چنان مورد توجه منتقدان و کارگردانان قرار بگیرد که در طیف گسترده ای از نقش های مختلف قابلیت هایش را بروز دهد. حتی اگر گه گاه نقش اولی هم به او ارجاع می شد، به خوبی از عهده ی آن بر می آمد. که این توانایی به طور خاص در مسابقه ی خاموش مشهود است.
از فیلم ها: 1960- رود وحشی (کازان)؛ 1963- داستان وقت خواب (لوی)؛ 1964- هیس، هیس، شارلوت عزیز (آلدریچ)، مارنی (هیچکاک)؛ 1966- فرشتگان وحشی (کورمن)؛ 1967- هپروت (کورمن)، ویل پنی (گریز)، دلیجان جنگی (کندی)، کشتار روز سینت والنتاین (کورمن)؛ 1968- آنا را به دار بیاویزید (پست)؛ 1969- برج و بارو (س. پولاک)، شمار یک (گریز)، از کلانتر محلی خودتان حمایت کنید (کندی)، آنان به اسب ها شلیک می کنند، می کنند؟ (س. پولاک)، مامان لعنتی (کورمن)؛ 1970- بران، او گفت (نیکلسن)؛ 1971- گاوچران ها (م. رایدل)، مسابقه ی خاموش (ترومبول)؛ 1973- سلطان مارین گادنز (رافلسن)، گتسبی بزرگ (کیلتن)، پلیس خندان (رزنبرگ)، لبخند (ریچی)؛ 1975- باران کلانتر (ک. داگلاس)؛ 1976- توطئه ی خانوادگی (هیچکاک)، وان تان تان، سگی که هالیوود را نجات داد (وینر)، هوا و هوس های مردم طبقه ی بالا 0شابرول)، یکشنبه ی سیاه (فرانکن هایمر)؛ 1978- بازگشت به وطن (اشبی)، راننده (و. هیل)؛ 1981- خال کوبی (ب. بروکس)؛ 1982- فصل قهرمانی (ج. میلر)، هاری تریسی (و. گراهام)؛ 1986- روی لبه (ر. نیلسن)؛ 1987- شهر بزرگ (ب. بولت)؛ 1988- دنیای افسار گسیخته (کاتزین)، 1969 (ا. تامپسن)؛ 1989- حومه ی شهر (دانته)؛ 1990- پس از تاریکی، عزیزم (فولی)؛ 1992- دیگز تاون (ریچی)؛ 1994- آملیا ایرهارت: آخرین پرواز (سیمونو)؛ 1995- وایلد بیل (و. هیل)؛ 1996- آخرین مرد مقاوم (و. هیل)، آبشار مالهالند (تاماهوری)؛ 1999- حضور ارواح (د. بونت)؛ 2000- همه ی اسب های زیبا (تورنتن).
