ماریه عبدیه

ماریه، یا سعدیه دختر سعدالعبدیه، بانویی از عبدالقیس، ساکن بصره بود.

طبری از ابومخنف نقل می کند: شیعیان در خانه زنی شیعی از عبدالقیس-که به او ماریه دختر سعد یا منقذ می گفتند-جمع می شدند و به گفت و شنود و نقل حدیث می پرداختند. این خبر به ابن زیاد رسید، به عاملینش دستور داد که جلوی ایشان را بگیرند و راه ها را ببندند. بنابراین معلوم می گردد که ماریه نزد شیعیان زنی مجاهد و بلندمرتبه بوده است و در خانه او به بررسی مسائل سیاسی و نقل گفتار می پرداختند.

شیخ محلاتی می نویسد: «یزید بن ثبیت و دو پسرش عبدالله و عبیدالله از خانه این زن برای نصرت امام حسین علیه السلام به سوی مکه شتافتند و به آن حضرت ملحق شدند».