جیمی دورانته

Durante, Jimmy                       

بازیگر ( 1893، نیویورک - امریکا؛ 1980)

با نام جیمز فرانسیس دورانته به دنیا آمد. کارش را از شانزده سالگی با نواختن پیانو در کلوب های شبانه آغاز کرد. خیلی زود روی صحنه رفت و در وودویل، هم راه با لوکلیتن و ادی جکسن، به شهرت رسید. در 1929 وارد برودوی شد و یک سال بعد در نخستین فیلمش جلوی دوربین رفت. از دهه ی 1930 هم در صحنه نمایش های موزیکال برودوی و هم فیلم های هالیوودی حضوری فعال داشت. با دماغی دراز و پیازی شکل،کمدین، ترانه سرا و نمایش گر بسیار محبوبی بود. در تلویزیون و رادیو نیز فعالیت داشت. مشخصه ی کارش دلقک بازی، استعمال غلط و عجیب و غریب لغات و صدای گرفته اش هنگام آواز خواندن بود. متأسفانه حتی یک اثرش هم از قابلیت هم تراز شدن با بهترین آثار کمدی سینمای امریکا برخوردار نیست. نمونه ی کمدین هایی است که هالیوود از شکوفا کردن کامل استعدادهایش عاجز ماند.

از فیلم ها:

1929- شب های مهمانی خانه ی بیرون شهر (هنلی)؛ 1931- ترانه ی عاشقانه کوبایی (وان دایک)؛ 1932- لوله کش پُرشور (سجویک)، حمایت از آزادی الکل (فلمینگ)، آسوده حرف بزن (سجویک)، بلوندی از گروه فالیز (گلدینگ)؛ دوزخ زیرین (کانوی)، ملاقات با بارون (و. لانگ)؛ 1934- رسوایی های جرج وایت (وایت)؛ اکیداً دینامیت (نوجنت)، گردش دانشجویی (رایسز)؛ 1935- کاناوال (و. لانگ)؛ 1936- سرزمین بدون موسیقی (و. فورد)؛ 1938- میس برودوی کوچک (کامینگز)؛ 1944- موسیقی برای میلیون ها (کاستر)، دو دختر و یک ملوان (ر. تورپ)، مردی که برای شاه آمد (کیتلی)؛ 1946- دو خواهر از بوستن (کاستر)؛ 1947- این دفعه برای همیشه (ر. تورپ)؛ 1948- در یک جزیره با تو (ر. تورپ)؛ 1950- شیر فروش (بارتن)؛ 1957- جیمز خوش پوش (شاولسن)؛ 1960- پپه (سیدنی)؛ 1961- قضاوت عمومی (دسیکا)؛ 1962- جامبو (والترز)؛ 1963- دنیای دیوانه ی دیوانه ی دیوانه ی دیوانه (کریمر).