برت رنولدز

Reynolds, Burt

بازیگر، کارگردان (1936، وی کراسِ جرجیا- امریکا)

با نام برتن لیون رنولدز جونیر به دنیا آمد. در پالم بیچ فلوریدا بزرگ شد؛ جایی که پدرش (یک گاوچران سابق) رئیس پلیس بود. در چهارده سالگی از خانه فرار کرد. اما خیلی زود نزد خانواده ی خود بازگشت و به لطف یک بورس ورزشی (فوتبال امریکایی) به دانشگاه ایالتی فلوریدا رفت. اما به دلیل ناراحتی زانو و آسیب هایی که از یک حادثه اتومبیل رانی دیده بود، از ورزش کناره گرفت و به کار نمایش پرداخت. در سال 1955 تحصیل را رها کرد و رهسپار نیویورک شد تا به دنیای تآتر راه پیدا کند. اما سر از تلویزیون درآورد و پس از چندی با مجموعه هایی مثل قایق رودخانه پیما (1959- 1960)، دود اسلحه (1962- 1965) و شاهین (1966) مورد توجه قرار گرفت. این جا اغلب در نقش دورگه های سرخ پوست ظاهر می شد (مادرش تبار ایتالیایی داشت و مادربزرگ پدری اش سرخ پوست چروکی بود). در اوایل دهه ی 1960 به سینما راه یافت. ابتدا در نقش های کم اهمیت و به عنوان بدل کار ظاهر می شد و سپس، آرام آرام، رو به ترقی گذاشت. در 1972 با فیلم نجات جان بورمن خود را میان ستارگان هالیوودی جا کرد و در تمام دهه ی 1970 و نیمه اول دهه ی 1980، ستاره ای پول ساز بود. در 1976 نخستین فیلمش را با نام تمساح کارگردانی کرد. با افول شهرتش از نیمه ی دهه ی 1980 به تلویزیون بازگشت و با مجموعه هایی مثل سایه شب (1990-1994) محبوبیت گذشته اش را تا حد زیادی بازیافت. برای مجموعه ی اخیرجایزه ی امی بهترین بازیگر را در 1991 به دست آورد. در همین سال با هدف بازگشت به جای گاه قبلی خود در سینما، در کمدی یک کارآگاه و نصفی بازی کرد که فیلم موفقی نبود. همسران سابقش، جودی کرین (1963- 1967) و لونی آندرسن (1988- 1994)، بازیگر هستند.

رنولدز ترقی خود را مدیون نمایش های تلویزیونی است. چه اگر این نمایش ها نبودند او نمی توانست شوخ طبعی تحسین برانگیزش را عرضه کند و چه بسا در حد همان سرخ پوستی دست چندم در مجموعه های تلویزیونی یاقی می ماند. او توانست به خوبی از این حس طنز در بازی هایش نیز استفاده کند و به شخصیت های خشنی که نقش آنان را ایفا می کرد، ابعادی تازه ببخشد. و همین وجه، او را از دو بازیگر دیگر هم نسلش، کلینت ایست ووود و چارلز برانسن جدا می کرد. تفاوت او و ایست وود در فیلم هیجان در شهر که در آن هم بازی بودند، به خوبی قابل تشخیص است. این جا ایست وود پلیس خشن و کم حرف و رنولدز هم کار پُر حرف و پُر انرژی او است. این فیلم برای هر دو به یک اندازه موفقیت به هم راه آورد. با این که او به خاطر فیلم های اکشن در میان تماشاگران سینما محبوب شده بود اما با فیلم نجات که غیر اکشن بود توجه منتقدان را جلب کرد و در فیلم هوپر نیز توانست آگاهی و هوش را به اکشت اضافه کند. در آغاز دهه ی 1980 لو بی رقیب ترین ستاره ی هالیوودی از نظر میزان دست مزد و سوددهی گیشه بود، اما همواره دوست داشت چیزی بیش از این را به دست آورد. او خواهان احترام از نوعی که کاری گرانت داشت، بود اما هرگز به چنین جای گاهی نرسید. در نیمه دوم دهه ی 1980 از محبوبیتش کاسته شد. و در نیمه دوم دهه ی 1990 در فیلمی بی ارزش مثل استریپ تیز بازی کرد که تمامی آن چه که به شوخی طبعی رنولدز شهرت داشت، یک سره به باد فنا داد.                                                                               

از فیلم ها (به عنوان بازیگر):

1961- بچه فرشته (وندکاس)؛ 1966- ناواهو جو (کوربوچی)؛ 1969- سام ویسکی (لیون)، فریب کاری (گ. داگلاس)، صد تفنگ (گریز)، بن بست (بندیکت)؛ 1970- کوسه! (فولر)؛ 1972- نجات (بورمن)؛ 1973- مردی که کت دانسینگ را دوست داشت (ر. سارافیان)، کارآگاه (کولیک)؛ 1974- طولانی ترین یارد (آلدریچ)؛ 1975- بانوی خوش اقبال (دانن)، بالاخره عشق (باگدانوویچ)، کلک (آلدریچ)، دابلیو، دابلیو، و گروه دیکسی دانسر کینگز (آویلدسن)؛ 1976- نیکل اودیون (باگدانوویچ)، فیلم صامت (م. بروکس)، تمساح (+ ک.)؛ 1977- نیمه- خشن (ریچی)، اسموکی و راهزن (نیدهم)؛ 1978- هوپر (نیدهم)، پایان (+ ک.)؛ 1979- شروع دوباره (پاکولا)؛ 1980- رفتار خشن (سیگل)، اسموکی و راهزن 2 (نیدهم)؛ 1981- مسیر کانن بال (نیدهم)؛ 1982- بهترین دوستان (جویسن)، ماشین شارکی (+ ک.)؛ 1984- هیجان در شهر (بنجامین)، مسیر کانن بال 2 (نیدهم)؛ 1985- مواد مخدر (+ ک.)؛ 1987- مالون (کاکلیس)؛ 1988- التهاب (ر. م. ریچاردز)، تعویض کانال ها (کاچف)؛ 1990- مدرک زنده (م. کرایتن)؛ 1991- عشق مدرن (بنسن)؛ 1992- بازیگر (آلتمن)؛ 1993- یک کارآگاه و نصفی (وینکلر)؛ 1996- همشهری روت (پین)، استریپ تیز (برگمن)، فرانکنستاین و من (تینل)؛ 1997- ملاقات با والی اسپارکس (پ. بالدوین)؛ 1998- دوره ی سخت (+ ک.)؛ 1999- میستری، آلاسکا (ج. روچ)؛ 2000- آخرین تهیه کننده (+ ک.).