جونیر، جیسن روباردز
.Robards, Jason, Jr
بازیگر (1922، شیکاگو ایلی نویز- امریکا؛ 2000)
با نام جیسن نلسن روباردز جونیر به دنیا آمد. پدرش، جیسن رودباردز، بازیگرتآتر و سینما بود. هفت سال در خدمت نیروی دریایی بود و در جریان حمله به پرل هاربر حضور داشت. برای ورود به دنیای نمایش به نیویورک رفت و در گرینویچ ویلج مستقر شد. گه گاه روی صحنه می رفت و در نمایش های رادیویی و تلویزیونی نقش هایی را به عهده می گرفت. در ضمن، برای امرار معاش، آموزگاری می کرد و راننده تاکسی بود. تا این که در نیمه دوم دهه ی 1950 با شرکت در اجرای نمایش نامه هایی از یوجین اونیل در برودوی به شهرت رسید. از اواخر دهه ی 1950 نیز جلوی دوربین رفت و تا آخر عمر در عرصه سینما و تلویزیون (از جمله برای فیلم باد را به ارث ببربرنده ی امی شد) فعالیت مستمری داشت و از بازیگران «محترم» هالیوود به شمار می آمد. برای ایفای نقش «هوارد هیوز» در ملوین و هوارد کاندیدای دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود و این جایزه را برای ایفای نقش «بن برادلی»، سردبیر واشینگتن پست در همه مردان رئیس جمهور و «د اشیل همت» در جولیا از آن خود کرد. برای سفر روز طولانی به شب درجشنواره ی کنبرنده ی جایزه ی بهترین بازیگر (به طور گروهی) شد. همسر اول، سوم و چهارمش ، الینور پیتمن (1948-1958)، لورن باکال (1961-1969) و لوییس اوکانر (از 1970 تا زمان مرگ رولاردز)، بازیگر هستند؛ هم چنین فرزندانش، جیسن روباردز سوم (از پیتمن) و سام رودبارزد (از باکال). پس از مرگ پدرش در 1963 پسوند جونیر را از نامش حذف کرد. بر اثر ابتلا به سرطان ریه درگذشت.
روباردز روی پرده فردی ترش رو و خشن می نمود، که بخشی از آن نتیجه مستقیم جراحی ترمیم وسیعی بود که به دنبال سانحه اتوموبیل روی صورتش انجام گرفت، و بحشی دیگر به خاطر تصویر ذهنی مردم از او به عنوان یک هنرمند الکلی زجر کشیده. روباردز توانست در فیلم ها خود را به نمایش بگذارد. مثلاً در فیلم هایی مثل ساعت اسلحه، روزی روزگاری درغرب و کشتار روز سینت والنتاین (در نقش «آل کاپون»)، فردی است بی قید، خئن و دست نیافتنی. و بالعکس در شبی که به مینسکیز حمله کردند و سرود کیبل هوگ (که خود روباردز بارها از آن به عنوان بهترین بازی اش یاد کرده است) شخصیت ساده تری ارائه کرده و به بطن اثر مایه ای فکاهی بخشیده است.
از فیلم ها:
1959- سفر (لیتواک)، زیر سلطه عشق (ج. استرجس)؛ 1961- شب لطیف است (هـ . کینگ)؛ 1962- سفر روز طولانی به شب (لومت)؛ 1966- ورق های عالی در دست خان کوچک (کوک)، هر چهارشنبه (ر. ا. میلر)؛ 1967- ساعت اسلحه (ج. استرجس)، طلاق به سبک امریکایی (یورکین)، کشتار روز سینت والنتاین (کورمن)؛ 1968- روزی روزگاری در غرب (لئونه)، ایزادورا (رایتس)، شبی که به مینسکیز حمله کردند (فریدکین)؛ 1970- تورا! تورا! تورا! (ر. فلایشر)، جولیوس سزار (برگ)، سرود کیبل هوگ (پکین پا)؛ 1971- جانی سلاح خود را برداشت (ترومبو)؛ 1972- نبرد میان مردان و زنان (شاولسن)؛ 1973- پت گارت و بیلی دکید (پکین پا)؛ 1976- همه مردان رئیس جمهور (پاکولا)؛ 1977- جولیا (زینه مان)؛ 1978- یک سوار از راه می رسد (پاکولا)؛ 1979- گردباد (تروئل)، کابوبلانکو/ دماغه سفید (لی تامپسن)؛ 1980- ملوین و هوارد (ج. دمی)، تایتانیک را بالا بیاورید! ( جیمسن)؛ 1981- افسانه رنجر تنها (فریکر)؛ 1983- حادثه ای شوم از راه می سد (کلیتن)، ماکس دوگن باز می گردد (هـ . راس)، روز بعد (ن. مه یر)؛ 1984- ساخاروف (گلد)؛ 1985- بچه کشی در آتلانتا (ارمن)، تابستان گرم طولانی (ا. کوپر)؛ 1986- جانی بول (وایل)، آخرین مرز (وینسر)، 1988- نورهای درخشان، شهر بزرگ (ج. بریجز)، مادر خوب (نیموی)، باد را به ارث ببر (د. گرین)؛ 1989- رنگین کمان سیاه (هاجز)، والدین (ر. هوارد)، دیدار دوباره (شاتسبرگ)؛ 1990- تغییر سریع (هـ . فرانکلین و مورای)؛ 1993- استوری ویل (فراست)، فیلادلفیا (ج. دمی)؛ 1994- محاکمه (د. جونز)، روزنامه (ر. هوارد)، ماجراهای هاک فین (سامرز)، لیگ بزرگ کوچک (شینمن)؛ 1998- مد سرخ (ت. اسکات)؛ 1997- ترومن (گروبین)؛ 1998- دشمن دولت (ت. اسکات)، محبوب (ج. دمی)؛ 1999- ماگنولیا (پ. ت. آندرسن)؛ 2000- به سوی خانه (ا. باری).
