احمد اسفندیاری
متولد ۱۳۰۱- تهران
لیسانس نقاشی از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران
دبیر هنرستان‌ها و دبیرستان‌‌های تهران و بازنشسته آموزش و پرورش
تعداد کثیری نمایشگاه‌‌های انفرادی و گروهی در داخل و خارج از کشور
اسفندیاری از معدود هنرمندان ایرانی است که نامش در فرهنگ لاروس آمده است.
پدر و مادر احمد اسفندیاری کرمانی بودند، اما خودش در تهران متولد شد. اجدادش در اصل مازندرانی بودند که یکی از آن‌ها در زمان ناصرالدین شاه به کرمان تبعید می‌شود بعد از مدتی بخشیده و به فرمانداری کرمان گمارده می‌شود.
در طی بیش از شصت سال تجربه هنری احمد اسفندیاری، و به رغم تنوعی که در شیوه‌های او وجود دارد، چند نکته همه آن‌ها را به هم پیوند می‌دهد و حاکی از شخصیت واحد آفریننده آن‌ها می‌باشد:
ـ استفاده از رنگ‌های ناب و درخشان و حاکمیت رنگ‌های سرد و به‌خصوص انواع آبی‌ها
ـ عشق به طبیعت، راستی، مردم و روابط آن‌ها و فضاهای سنتی و ...
ـ حذف جزییات و ساده‌سازی فرم‌ها به‌شکلی که گویی آدم‌ها، طبیعت، اشیا و .. تنها با اشاره‌ای نمایش داده شده‌اند.
ـ استفاده از خط برای دورگیری و یا نمایش اشیا
ـ در آثار او هیچ نوع قدرت‌نمایی تکنیکی را نمی‌توان مشاهده کرد. بلکه آنچه کاملا به چشم می‌آید، تنها خود نقاشی و حدیثی زیبا از زندگی است.
با مشاهده آثار اسفندیاری آنچه بیش از همه جلب توجه می کند، آرامش درونی نقاش است که در لا به لای فرم ها و رنگ هایی که القای فضای ایرانی می کنند به چشم می آید. « شناخت عمیق احمد اسفندیاری از نور و سایه و کاربرد زیبا و به جای آن در آثارش وتأثیر درست او از نقاشی و تلفیق آن با تجربه شخصی و انتخاب رنگ های پخته و شفاف بازگشت های گاه و بی گاه او به طبیعت استفاده نور و شخصی از خطوط، و تنوع طلبی از مشخصه های آثار احمد اسفندیاری است.
