ریموند ماسی
Massey, Raymond
بازیگر (1896، تورنتو - کانادا؛ 1983)
با نام ریموند هارت ماسی به دنیا آمد. در دانش گاه تورنتو تحصیل کرد و سپس برای ادامه ی تحصیل به آکسفورد رفت. از 1915 تا 1919 در واحد توپخانه ی ارتش کانادا خدمت کرد و یک بار نیز زخمی شد. پس از ترخیص، در شرکت صنعتی / کشاورزی خانواده در تورنتو به کار مشغول شد. در سال 1922 برای تحصیل نمایش به انگلستان رفت. برای نخستین بار در لندن در نمایش نامه ای از یوجین اونیل ظاهر شد و بعدتر در 1931 در اجرایی از هملت در نیویورک روی صحنه رفت. در همین سال، با ایفای نقش در نخستین فیلم ناطق «شرلوک هولمز» به نام نوار خال خال وارد سینما شد. در بسیاری از فیلم ها و نمایش نامه های انگلیسی و امریکایی به ایفای نقش پرداخت و با برادران وارنر قراردادی طولانی مدت امضا کرد. در سال های جنگ جهانی دوم بار دیگر با درجه ی سرگردی به ارتش کانادا پیوست و مجدداً زخمی شد. از 1944 در ایالات متحد اقامت گزید و در اوایل دهه ی 1960 در مجموعه ی تلویزیونی دکتر کیلدر (1961- 1966)، نقش «دکتر گیلسپی» را به عهده گرفت. در 1939 در نقش «ایبراهم لینکلن» در ایب لینکلن در ایلی نویز روی صحنه رفت و سال بعد، همین نقش را در نسخه ی سینمایی آن ایفا کرد و به خاطر آن، کاندیدای دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش اول شد. فرزندانش، دانیل و آنا و همسر دومش، ایدریان آلن (1929-1939)، نیز بازیگر بودند.
ماسی بیش از دیگر بازیگران هم دوره ی خود شهرت پیدا کرد. صدای قوی و آمرانه، رفتار و منش موقر، قد بلند (یک متر و هشتاد و پنج سانتی متر) و هیکل چهارشانه ی او گویی برای امر کردن خلق شده بودند و ماسی آن ها را هم راه با مهارت و ذکاوتش به کار می گرفت. نقش های «لینکلن» در ایب لینکلن در ایلی نویز و «جان براونِ» موعظه گر در گذرگاه سانتا فه
898#@
شخصیت مردانی بود که آفریده شده اند تا تاریخ را تغییر دهند. مایکل پوئل نیز مبارزه طلبی کانادایی ماسی را دوست داشت و او را در دو فیلم موضوع مرگ و زندگی و مدار چهل ونه درجه در نقش های قهرمان جنگ استقلال و سربازی کاندایی به بازی گرفت. ماسی در فیلم های ملودرام هم نقش هایی ایفا کرد از جمله پدر مردسالار جیمز دین در شرق بهشت. حتی نقش های منفی او در بیش از یک دوجین وسترن های دهه ی 1950 ذره ای از حس قدرتمند و آمرانه ی او نکاست.
از فیلم ها: 1931 - نوار خال خال (ریموند)؛ 1932 - خانه ی تاریک قدیمی (ویل)؛ 1934 - پیمپرنل سرخ (ه. یانگ)؛ 1935 - چیزهای آینده (منزیس)؛ 1937 - زیر ردای سرخ (شوستروم)، آتش بالای انگلستان (و. ک. هوارد)، گردباد (ج. فورد)، زندانی زندا (کرامول)؛ 1938 - طبل (ز. کوردا)؛ 1940 - ایب لینکلن در ایلی نویز (کرامول)، گذرگاه سانتا فه (کورتیز)؛ 1941 - مدار چهل و نه درجه (م. پوئل)؛ 1942 - باد وحشی را درو کن (س. ب. دمیل)؛ 1943 - عملیات در آتلانتیک شمالی (بیکن)؛ 1944 - آرسنیک و تور کهنه (کاپرا)، زنی پشت ویترین (ف. لانگ)؛ 1945 - هتل برلین (گادفری)؛ 1946 - موضوع مرگ و زندگی (م. پوئل و پرسبرگر)؛ 1947 - زیر سلطه (برنهارت)، سوگواری برازنده ی الکتراست (د. نیکولز)؛ 1949 - سرچشمه (ک. ویدور)، آذرخش (هایسلر)؛ 1950 - دالاس (هایسلر)، مانع (گادفری)؛ 1951 - بیا جام را پُر کن (گ. داگلاس)، داود و بتشبع (ه. کینگ)؛ 1952 - کارسن سیتی (د تات)؛ 1953 - ترانه ی صحرا (هامبرستون)؛ 1955 - شرق بهشت (کازان)، خروش جنگ (والش)، هفت مرد خشمگین (وارن)؛ 1957 - عمر خیام (دیترله)؛ 1958 - برهنگان و مردگان (والش)؛ 1961 - شیاد بزرگ (مالیگان)،نگهبانان ملکه (.م. پوئل)؛ 1962 - چگونه غرب تسخیر شد (هاتاوی و....)؛ 1969 - طلای مکنا (لی تامپسن)؛ 1972 - همه ی دختران عزیز من (د. ل. ریچ)؛ 1973 - سالگرد دختران محبوبم (پونی).
