![کمبود جدی پزشک عمومی و متخصص در کشور کمبود جدی پزشک عمومی و متخصص در کشور](https://rasekhoon.net/_files/thumb_images700/news/50ebac67-e459-4cf3-bda8-225843a47053.jpg)
کمبود جدی پزشک در کشور
وی با بیان اینکه بنابراین ما در کشور با کمبود پزشک مواجهیم، افزود: علیرغم تربیت نیروهای پزشکی که داشتیم، تعدادی از این افراد به دلیل ملاحظاتی که در انتخاب دانشجو وجود داشته و بنابر شرایطی که داشتند، به خارج از کشور رفتهاند. بر این اساس به کمبود جدی پزشک دچار هستیم. بنابراین باید از شاخص ۱.۶ پزشک به ازای هر ۱۰۰۰ نفر به ۲.۵ پزشک در هر ۱۰۰۰ نفر برسیم.
سیاست مجلسیها برای رفع مشکل کمبود پزشک در مناطق محروم
حریرچی ادامه داد: مجلس شورای اسلامی طی چند سال اخیر، سیاستی را اتخاذ کرد که بر اساس آن باید حدود ۳۰ درصد از ظرفیت دانشگاهها را به دانشجویان مناطق محروم اختصاص دهیم و آنها هم متعهد میشوند که سه برابر دوره تحصیلشان، یعنی ۲۱ سال در آن منطقه محروم، کار کنند. امیدواریم با این سیاست که انشاءالله از سال آینده اولین فارغالتحصیلان آن بیرون میآیند، بتوانیم در میان مدت نیاز مناطق محروم به پزشک را به این صورت رفع کنیم.
چند پزشک در روستاها مشغول به کارند؟
معاون کل وزیر بهداشت درباره وضعیت پزشک در برخی مناطق روستایی و مرزی نیز گفت: قبل از اجرای طرح تحول نظام سلامت، باید حدود ۶۰۰۰ پزشک در مراکزمان در روستاها و مناطق محروم میداشتیم، اما فقط ۴۴۰۰ پزشک در این مناطق داشتیم. این درحالیست که بعد از طرح تحول سلامت استانداردهایمان را بهبود داده و در حال حاضر ۶۸۰۰ پزشک در مناطق روستایی مشغول به کارند. البته این موضوع به این معنا نیست که هر روستایی پزشک دارد. زیرا ما برای اینکه پزشک به یک روستا بفرستیم، سطحبندی داریم و بر اساس تعداد جمعیت باید برای اعزم و استقرار پزشک، حد جمعیتی رعایت شود.حریرچی تاکید کرد: در حال حاضر میتوانیم با افتخار اعلام کنیم که هیچ روستایی نیست که طبق استانداردهای جمعیتی باید پزشک داشته باشد، اما پزشک در آنجا نباشد. به هر حال گاهی درخواست میشود که روستای ۵۰ خانواری یا ۱۰۰ خانواری هم پزشک داشته باشد، اما معمولا هیچ کجای دنیا به این صورت پزشک توزیع نمیکنند.
وی درباره نحوه توزیع پزشکان نیز گفت: توزیع پزشک ما نسبتا عادلانه است، اما اشکالش این است که در شرایط فعلی وزارت بهداشت برای پزشک عمومی و متخصصین به طور متوسط دو سال اختیار توزیع دارد و بقیه سالها را پزشکان خودشان تصمیم میگیرند که کجا خدمت کنند. بنابراین آن قسمت از توزیع پزشک که در اختیار وزارت بهداشت قرار دارد، عادلانه است، اما بعد از آن شرایط متفاوت میشود. به عنوان مثال میبینیم که در برخی تخصصها تا ۴۰ درصدشان در تهران مستقر هستند. چنین چیزی مطلوب نیست و امیدواریم بتوانیم این موضوع را با کمک سیاست مناطق محرومِ مجلس، حل کنیم.