پیک پزشکی 21
افتادگى پلك در كودكان از عوامل تنبلى چشم
دكتر گيتا قياسى، فوق تخصص چشم پزشكى اطفال، اظهار كرد: افتادگى پلك به دلايل مختلف ايجاد مى شود به طورى كه در برخى از افراد به صورت مادرزادى و در عده اى ديگر به صورت اكتسابى است.
وى در مورد علل ايجاد افتادگى پلك گفت: احتمال ايجاد افتادگى در پلك در همه رده هاى سنى وجود دارد. وجود برخى از بيمارى ها و همچنين ضربه از عوامل ايجاد افتادگى پلك در انواع اكتسابى است. همچنين با افزايش سن نيز ممكن است افتادگى پلك ايجاد شود. در نوع مادرزادى نيز اختلال در عملكرد عضله بالا برنده چشم، افتادگى در پلك را ايجاد مى كند.
قياسى با اشاره به انواع مختلف افتادگى پلك ها و روش درمان آنها گفت: افتادگى پلك ها بر اساس عوامل ايجاد كننده آن با يكديگر تفاوت دارند. روش درمان در افتادگى پلك ها معمولا جراحى است كه ممكن است به بيش از يك بار جراحى براى درمان كامل نياز داشته باشند.
اين متخصص چشم پزشكى اطفال در پايان با اشاره به عوارض ناشى از افتادگى پلك گفت: افتادگى پلك در كودكان به دليل اين كه جلوى محور بينايى گرفته مى شود از عوامل ابتلا به تنبلى چشم است. همچنين در بزرگسالان مى تواند اختلال در ديد را ايجاد كند.
علت مستعدتر بودن مردان در ابتلا به سرطان كبد
دانشگاه MITاعلام كرد: تفاوت بنيادين در نوع واكنش ژنتيكى مردان و زنان به بيمارى هاى مزمن كبد مى تواند به توضيح اين مساله كمك كند كه چرا مردان نسبت به زنان در ابتلا به بيمارى هاى كبدى مستعدتر هستند. آرلين راجرز مولف اصلى گزارش اين تحقيق و از آسيب شناسان تجربى دانشگاه MITگفت: اين پروژه نخستين مطالعه ژنوميكى است كه مى تواند در ارايه توضيحى در اين خصوص كمك كند كه چرا چنين تفاوت آشكارى ميان دو جنس متفاوت در ابتلا به سرطان در يك اندام غير تناسلى وجود دارد. مطالعات نشان مى دهد مردان در مقايسه با زنان در امريكا دو بار بيشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان كبد قرار دارند. در ساير كشورها به ويژه كشورهاى آسيايى اين نسبت حتى ۸ تا۱۰ برابر زنان است. سرطان كبد پنجمين سرطان شايع در جهان بوده و سومين قاتل در سراسر دنيا نيز شناخته شده است. به گفته متخصصان افزايش احتمال ابتلا به هپاتيت C، چاقى و ديابت نوع دوم از جمله عوامل زمينه ساز ايجاد تومورهاى سرطان كبد مى شود.
تاثير منفى همزمانى باردارى و شيردهى بر وزن گيرى كودك
تاثير باردارى بر كميت و كيفيت توليد شير و در نتيجه رشد و سلامتى شيرخوار، تاثير تحريكات پستانى حين مكيدن بر عضله رحم و عاقبت باردارى، همچنين وضعيت جسمانى و روانى مادر از همزمانى اين دو پروسه بسيار مهم، فيزيولوژيك و سرانجام كميت و كيفيت شير كامل توليد شده جهت شيرخوار بعدى چهار جنبه اساسى چالش شيردهى در باردارى را تشكيل داده كه هر يك نيازمند مطالعات علمى متعدد و ارزيابى هاى دقيق است.
نتايج مهمترين مطالعه انسانى نشان داده همزمانى باردارى و شيردهى اثرات منفى بر وزن گيرى كودك تا شش ماهگى دارد در حاليكه در يك مطالعه محدودتر نوزادان جديد سالم و مناسب سن حاملگى خود بودند.
همچنين تعدادى از موسسات بين المللى ترويج تغذيه با شير مادر، طى سالها فعاليت خود تنها در موارد بسيار محدودى از جمله سابقه زايمان زودرس، تهديد به سقط و علايم زايمان زودرس در باردارى فعلى، كاهش وزن مادر و خونريزى توصيه به قطع شيردهى در باردارى كرده اند.
با توجه به اطلاعات موجود و عدم وجود اظهار نظر علمى قطعى در منابع معتبر زنان و مامايى، تصميم گيرنده در اين چالش بزرگ مادر است. در بعضى شرايط مادر احساس مى كند نيازهاى شيرخوار به حدى زياد است كه او بايد به وسيله تداوم شيردهى به ارتباط با شيرخوار و پاسخگويى به نيازهاى او ادامه داده و راه حل براى باردارى فعلى را به طبيعت واگذارد و در شرايط ديگرى مادر هر كار ممكنى را براى حفظ باردارى از جمله قطع شيردهى، انجام مى دهد. به نظر مى رسد وظيفه پزشك، ماما و ساير اعضاى تيم بهداشتى اين است كه با دادن آگاهى هاى لازم، حمايت عاطفى و رعايت حق انتخاب مادر، تصميم گيرى را به وى واگذار كنند.
درمان خوراكى ذات الريه با درمان تزريقى آن يكسان است
ذات الريه (پنومونى) يكى از علل اصلى مرگ و مير كودكان به ويژه در جنوب آسيا و مناطق جنوبى صحراى آفريقاست. از اين رو مطالعه اى بر روى ۲ هزار و ۳۷ كودك ۳ تا۵ ساله پاكستانى صورت گرفت كه براى درمان ذات الريه سخت به بيمارستان مراجعه كرده بودند.
حدود ۲ ميليون از ۱۰ ميليون مرگ سالانه كودكان زير ۵ سال در جهان به دليل ذات الريه است كه در نتيجه التهاب شش ها بر اثر عفونت رخ مى دهد. در پژوهش مذكور، نيمى از كودكان براى درمان با شربت آموكسى سيلين به منزل فرستاده شدند و بقيه در بيمارستان با آمپى سيلين تزريقى درمان شدند.
محققين اين پژوهش مى افزايند: درمان در منزل به اندازه درمان در بيمارستان موثر و ايمن است. به طورى كه از ۴ مورد مرگ و مير كودكان طى ۱۴ روز ابتدايى پژوهش، يك مورد در منزل و ۳ كودك ديگر در بيمارستان درمان شده بودند.
اما بنا بر توصيه سازمان جهانى بهداشت كودكانى كه به ذات الريه حاد مبتلا مى شوند بايد به بيمارستان مراجعه كرده و تحت درمان تزريقى آنتى بيوتيك قرار گيرند. اين در حالى است كه بسيارى از كودكان بيمار در كشورهاى در حال توسعه به بيمارستان دسترسى ندارند و در منزل درمان مى شوند.
اين پژوهشگران در ادامه عنوان مى كنند: WHO بايد سياست هاى توصيه اى خود مبنى بر درمان ذات الريه حاد كودكان در بيمارستان را تغيير دهد. زيرا درمان در منزل، ميزان عفونت ناشى از حضور در بيمارستان و همچنين درمان هاى تهاجمى (تزريقى) را نيز در كودكان كاهش مى دهد.
