ليپوساكشن

ليپوساكشن كه با اسامى ليپوپلاستى (تغيير شكل چربى) يا ساكشن ليپكتومى نيز شناخته مى شود يك عمل جراحى زيبايى است كه چربى را از قسمت هاى متفاوتى از بدن برمى دارد. نواحى كه بر روى آن ها عمل انجام مى شود عبارتند از شكم، ران ها، باسن، گردن، دست ها و جاهاى ديگرى از بدن. اين كار نوعى شكل دادن به بدن است و نه يك روش كاهش وزن. ميزان چربى برداشت شده بسته به پزشك، روش جراحى و بيمار متفاوت است ولى ميزان ميانگين آن معمولاً ۵ كيلوگرم است.
خطرات ليپوساكشن
عوامل متعددى وجود دارند كه ميزان چربى را در يك جلسه مى توان با اطمينان برداشت كرد محدود نمايند ولى در نهايت پزشك و بيمار تصميم مى گيرند. برداشت زياد چربى عواقب منفى به دنبال دارد در افرادى كه بيش از حد ساكشن مى شوند در پوست برجستگى ها و يا دندانه هاى غيرطبيعى ممكن است ديده شود. گزارش هايى در مورد افرادى كه هفت كيلوگرم چربى از بدنشان برداشت شده اغراق آميز است. در عين حال، امكان شكل دادن ليپوساكشن مى تواند كاهش وزن ظاهرى كه ايجاد مى كند بيشتر از ميزان چربى واقعى برداشت شده از بدن باشد. اين عمل تحت بيهوشى عمومى با لوكال قابل انجام است. بى خطر بودن تكنيك به ميزان بافت برداشت شده، انتخاب بيهوشى و سلامت عمومى بيمار بستگى دارد.
انتخاب بيمار
هر فردى كانديد مناسبى براى ليپوساكشن نمى باشد همان طور كه قبلاً ذكر شد، اين عمل جايگزين مناسبى براى رژيم غذايى يا تحرك بدنى نيست. يك كانديد مناسب بايد بيشتر از ۱۸ سال سن داشته باشد و از سلامت عمومى بهره مند باشد. ديابت، عفونت و مشكلات قلبى، عروقى معمولاً فرد را فاقد صلاحيت براى انجام اين عمل مى گرداند. در افرادمسن پوست الاستيسيته كمترى دارد، بنابراين معمولاً به سادگى در اطراف شكل جديد سفت نمى شود در اين موارد علاوه بر ليپوساكشن، عمل هاى ديگرى نيز بايد انجام گردد.
روش انجام
اساس هر عمل جراحى ليپوساكشن بدين منظور است كه ۱-ميزان مناسبى از چربى برداشت شود. ۲- حداقل آسيب در بافت هاى مجاور نظير عروق خونى و بافت همبند ايجاد كنند ۳- تعادل مايعات بيمار مصون بماند ۴- حداقل ناراحتى براى بيمار و جراح ايجاد گردد.
تكنيك ها
در روش اصلى، يك كانول كوچك (مثل نى) از طريق يك برش كوچك وارد مى شود. اين كانول به يك دستگاه واكيوم متصل مى گردد جراح كانول رادر لايه چربى به جلو و عقب مى كشد تا سلول هاى چربى را از بدن خارج كند. امروزه به ندرت از اين روش استفاده مى شود.
ليپوساكشن با تزريق مايع
مقدار اندكى مايع (مشابه محلول هاى نمكى بدن)، كمتر از حجم چربى كه برداشت مى شود در محل تزريق مى گردد اين محلول كمك مى كند كه سلول هاى چربى شل شده و خونريزى را به حداقل برسانند سپس سلول هاى چربى ساكشن مى شوند.
ليپوساكشن تورمى
در اين روش يك تغيير عمده نسبت به ليپوساكشن قبلى ايجاد شده است. به جاى حجم اندك مايع، مقدار زيادى مايع، حدود ۳ تا ۴ برابر حجم چربى كه قرار است برداشت شود به داخل محل تزريق مى شود اين افزايش حجم بين عضله و بافت چربى فضايى را ايجاد مى كند كه مكان كافى براى لوله ساكشن كه جراح براى سلول هاى چربى استفاده مى كند فراهم مى نمايد.
ليپوساكشن اولتراسونيك (UAL)
نوعى از ليپوساكشن تورمى است با هدايت ارتعاشات اولتراسوند به داخل بدن، ديواره سلول هاى چربى را مى تركاند و چربى را به شكل مايع درمى آورد تا راحت تر ساكشن شود. براى كادر مناطقى كه بافت چربى بيشترى دارند UAL انتخاب مناسبى است.
ليپوساكشن فوق مرطوب
در اين روش، حجم تزريق شده با ميزان حجم چربى كه قرار است برداشت شود تقريباً برابر است بسيارى از جراحان پلاستيك براى موارد ليپوساكشن با حجم زياد اين روش را ترجيح مى دهند زيرا تعادل بهترى از جهت هموستاز و اضافه بار بالقوه مايع برقرار مى سازد.
بخيه
بخيه زدن يا نزدن به نظر جراح بستگى دارد. چون برش ها كوچك هستند و مقدار مايعى كه بايد تخليه شود زياد است. بعضى از جراحان برش ها را باز مى گذارند تا مايع اضافى بهتر خارج شود. آن ها دريافتند كه خروج آزاد مايع به بهبود سريع تر برش ها كمك مى كند. بعضى ديگر بخشى از برش را بخيه مى زنند و فضايى را براى درناژ مايع باز مى گذارند. بعضى ديگر بخيه زدن را ۱ يا ۲ روز به تاخير مى اندازند تا بخش اعظم مايع تخليه گردد. در هر صورت چون مايع در حال تخليه شدن است پوشش زخم بايد مرتب تعويض شود .