مردان كوچك نياز به كمك دارند
نويسنده:نفیسه سلطانی
منبع:روزنامه جوان
منبع:روزنامه جوان
اينكه پسر شما يك موهبت شود يا مايه دردسر، ۷۰ درصد به پدر و مادرش بستگى دارد و نحوه رفتار آن ها با كودك و تنها ۳۰ درصد مربوط به شانس و اقبال و بخت است! اگر مى خواهيد عدد ۷۰ درصد را حداقل به ۹۹ درصد برسانيد قدم به قدم ۱۴ قدم زير را بخوانيد .
۱- با پسرتان دوست باشيد. به او بگوييد هر وقت مشكلى برايش پيش مى آيد به سراغ شما بيايد و به او اطمينان دهيد كه شما هم قبل از هر قضاوتى به حرف هايش گوش مى كنيد و سپس به او كمك مى كنيد. به او بگوييد كه براى هميشه پسر شما خواهد بود، چه رييس جمهور شود، چه كارگر، چه فقير و چه ثروتمند.
۲- پسرتان را در معرض شرايط سخت مختلف زندگى قرار دهيد. بگذاريد با دوستانش به سفرهاى كوتاه برود و علايقش را دنبال كند، اجازه دهيد خودش باشد. او را تحت فشار نگذاريد، شكيبا باشيد، تنها چيزى كه او نياز دارد زمان است و تنها شما هستيد كه مى توانيد اين فرصت را به او بدهيد.
۳- به پسرتان اجازه دهيد خودش راهش را انتخاب كند. به پسرتان فشار نياوريد كه كار و حرفه شما را دنبال كند و به خودتان وابسته اش نكنيد، بگذاريد مدتى از شما دور شود و كارهاى مختلف را امتحان كند، سپس بگذاريد راهش را خودش انتخاب كند.
۴- از پسرتان يك قهرمان بسازيد. پسر شما همچون الماس نتراشيده است، با صبر و استقامت، رفتارهاى ناهنجار و خشونت آميزش را از بين ببريد. تنها پدر و مادر هستند كه مى توانند از پسرشان يك قهرمان بسازند يا او را به زمين بكوبند. گاه گاهى از پسرتان به عنوان يك قهرمان ياد كنيد، چه در زمينه درسى، ورزشى و چه در كارهاى روزمره.
۵- پسرتان را به خواندن كتاب تشويق كنيد. بكوشيد كتاب خواندن برايش عادت شود، اين كار را از كودكى به او آموزش دهيد.
۶- با افراد خوب و منطقى نشست و برخاست كنيد. به خاطر داشته باشيد كه نمى توانيد بستگان تان را انتخاب كنيد اما انتخاب دوستان تان در دست و اختيار شماست. نيازى نيست دوستان زيادى داشته باشيد، بهتر است در انتخاب همان چند دوست دقت بيشترى كنيد.
۷- اشتباهات پسرتان را ببخشيد. بيشتر پدرها دوست دارند پسرشان كار آن ها را ادامه دهد. اما پسرها هرگز نمى فهمند كه سهم آن ها در اين فداكارى چيست. مراقبش باشيد اما نظرتان را بر او تحميل نكنيد. چنان چه مرتب از او بخواهيد كه فقط خواسته هاى شما را برآورده كند به جز انزواطلبى چيزى عايدش نمى شود، اجازه دهيد اشتباه كند و از اشتباهاتش درس بگيرد.
۸- وقت بيشترى براى پسرتان بگذاريد. پدران و گاه مادران بيشتر وقت شان را صرف كار و پول درآوردن و وظايفشان نسبت به اعضاى خانواده مى شود. اما گاهى لازم است به حرف هاى پسرتان گوش بدهيد. اجازه دهيد هر چه در قلبش هست به شما بگويد. كمتر حرف بزنيد و بيشتر گوش بدهيد. مجبور نيستيد مدرك دانشگاهى داشته باشيد، مجبور نيستيد تئورى نسبيت اينشتين را بدانيد. شما فقط به قلبى پر از محبت نياز داريد.
۹- از پسرتان در برابر ديگران انتقاد نكنيد. جر و بحث، كتك زدن و فرياد كشيدن سبب مى شود پسرتان احساس حقارت و ضعف كند. چنان چه احساس كرديد از دست او عصبانى هستيد، خودتان را كنترل كنيد. از همه مهم تر، بار خواسته هاى غيرواقعى خودتان را روى دوش او نگذاريد. بچه ها دوست دارند بيش از آن كه مورد انتقاد قرار بگيرند، الگو و نمونه باشند.
۱۰- پسرتان را مسووليت پذير بار آوريد. از همان كودكى مسووليت هاى كوچكى مانند مرتب كردن اتاقش و اسباب بازى هايش را به او واگذار كنيد. به او بياموزيد از انجام كارهايى كه به او محول شده خجالت نكشد! به عقيده روان شناسان از زمان تولد تا ۸ سالگى (صدماه اول) بايد ۵ كار را فرا گرفته باشد: ۱- محبت كردن ۲- نظم و انضباط ۳- احترام گذاشتن ۴- مسايل ساده دينى ۵- حس سازگارى. از ۸ سالگى به بعد (صدماه دوم) است كه بايد معناى پول و ارزش آن را به او آموزش دهيد. پس از ۱۶ سالگى بيشتر اين آموزش ها كم رنگ تر خواهند بود.
۱۱- به پسرتان ياد بدهيد شكست را بپذيرد. به او ياد بدهيد كه چه در پيروزى و چه در شكست مودب و مهربان باشد. به او بگوييد كه هميشه پيروزى مهم نيست بلكه جرأت شركت در مسابقه هم اهميت دارد.
۱۲- پسرتان را لوس بار نياوريد. مراقبت هاى بيش از حد ممكن است مانع از اين شود كه او خود تجربه به دست آورد و نسبت به شرايط پيرامونش بينش صحيحى داشته باشد. اجازه بدهيد پسرتان مستقل شود. دوست داريد تمام چيزهاى خوب دنيا را به پسرتان بدهيد اما گاهى وقت ها نمى توانيد. به خاطر بسپاريد كه بعضى مواقع از كلمه «نه» هم استفاده كنيد.
۱۳- پسرتان را با ديگران مقايسه نكنيد. بدانيد هر پسرى استعدادهاى نهفته اى دارد كه شايد ديگرى نداشته باشد، با اين مقايسه كردن ها سبب مى شويد پسرتان اعتماد به نفسش را از دست بدهد.
۱۴- خودتان را به جاى پسرتان بگذاريد. هرگز از پسرتان انتظار قدردانى نداشته باشيد و در صورتى كه پسرتان از شما تشكر كرد رفتارى دوستانه با او داشته باشيد.
كلام آخر، موقعيت وشرايط پسرتان را با ربع قرن پيش و جوانى خودتان مقايسه نكنيد، همه چيز تغيير كرده است. در مقابل رفتارهاى پسرتان صبور باشيد. او خيلى باهوش تر و عاقل تر از آن چيزى است كه شما فكر مى كنيد. بهتر است منصف باشيد و خودتان را جاى پسرتان بگذاريد و بفهميد نيازها و احساسات او با شما خيلى فرق دارد. بدون اين كه منتظر جوابى از طرف او باشيد نيازهايش را برآورده كنيد.
۱- با پسرتان دوست باشيد. به او بگوييد هر وقت مشكلى برايش پيش مى آيد به سراغ شما بيايد و به او اطمينان دهيد كه شما هم قبل از هر قضاوتى به حرف هايش گوش مى كنيد و سپس به او كمك مى كنيد. به او بگوييد كه براى هميشه پسر شما خواهد بود، چه رييس جمهور شود، چه كارگر، چه فقير و چه ثروتمند.
۲- پسرتان را در معرض شرايط سخت مختلف زندگى قرار دهيد. بگذاريد با دوستانش به سفرهاى كوتاه برود و علايقش را دنبال كند، اجازه دهيد خودش باشد. او را تحت فشار نگذاريد، شكيبا باشيد، تنها چيزى كه او نياز دارد زمان است و تنها شما هستيد كه مى توانيد اين فرصت را به او بدهيد.
۳- به پسرتان اجازه دهيد خودش راهش را انتخاب كند. به پسرتان فشار نياوريد كه كار و حرفه شما را دنبال كند و به خودتان وابسته اش نكنيد، بگذاريد مدتى از شما دور شود و كارهاى مختلف را امتحان كند، سپس بگذاريد راهش را خودش انتخاب كند.
۴- از پسرتان يك قهرمان بسازيد. پسر شما همچون الماس نتراشيده است، با صبر و استقامت، رفتارهاى ناهنجار و خشونت آميزش را از بين ببريد. تنها پدر و مادر هستند كه مى توانند از پسرشان يك قهرمان بسازند يا او را به زمين بكوبند. گاه گاهى از پسرتان به عنوان يك قهرمان ياد كنيد، چه در زمينه درسى، ورزشى و چه در كارهاى روزمره.
۵- پسرتان را به خواندن كتاب تشويق كنيد. بكوشيد كتاب خواندن برايش عادت شود، اين كار را از كودكى به او آموزش دهيد.
۶- با افراد خوب و منطقى نشست و برخاست كنيد. به خاطر داشته باشيد كه نمى توانيد بستگان تان را انتخاب كنيد اما انتخاب دوستان تان در دست و اختيار شماست. نيازى نيست دوستان زيادى داشته باشيد، بهتر است در انتخاب همان چند دوست دقت بيشترى كنيد.
۷- اشتباهات پسرتان را ببخشيد. بيشتر پدرها دوست دارند پسرشان كار آن ها را ادامه دهد. اما پسرها هرگز نمى فهمند كه سهم آن ها در اين فداكارى چيست. مراقبش باشيد اما نظرتان را بر او تحميل نكنيد. چنان چه مرتب از او بخواهيد كه فقط خواسته هاى شما را برآورده كند به جز انزواطلبى چيزى عايدش نمى شود، اجازه دهيد اشتباه كند و از اشتباهاتش درس بگيرد.
۸- وقت بيشترى براى پسرتان بگذاريد. پدران و گاه مادران بيشتر وقت شان را صرف كار و پول درآوردن و وظايفشان نسبت به اعضاى خانواده مى شود. اما گاهى لازم است به حرف هاى پسرتان گوش بدهيد. اجازه دهيد هر چه در قلبش هست به شما بگويد. كمتر حرف بزنيد و بيشتر گوش بدهيد. مجبور نيستيد مدرك دانشگاهى داشته باشيد، مجبور نيستيد تئورى نسبيت اينشتين را بدانيد. شما فقط به قلبى پر از محبت نياز داريد.
۹- از پسرتان در برابر ديگران انتقاد نكنيد. جر و بحث، كتك زدن و فرياد كشيدن سبب مى شود پسرتان احساس حقارت و ضعف كند. چنان چه احساس كرديد از دست او عصبانى هستيد، خودتان را كنترل كنيد. از همه مهم تر، بار خواسته هاى غيرواقعى خودتان را روى دوش او نگذاريد. بچه ها دوست دارند بيش از آن كه مورد انتقاد قرار بگيرند، الگو و نمونه باشند.
۱۰- پسرتان را مسووليت پذير بار آوريد. از همان كودكى مسووليت هاى كوچكى مانند مرتب كردن اتاقش و اسباب بازى هايش را به او واگذار كنيد. به او بياموزيد از انجام كارهايى كه به او محول شده خجالت نكشد! به عقيده روان شناسان از زمان تولد تا ۸ سالگى (صدماه اول) بايد ۵ كار را فرا گرفته باشد: ۱- محبت كردن ۲- نظم و انضباط ۳- احترام گذاشتن ۴- مسايل ساده دينى ۵- حس سازگارى. از ۸ سالگى به بعد (صدماه دوم) است كه بايد معناى پول و ارزش آن را به او آموزش دهيد. پس از ۱۶ سالگى بيشتر اين آموزش ها كم رنگ تر خواهند بود.
۱۱- به پسرتان ياد بدهيد شكست را بپذيرد. به او ياد بدهيد كه چه در پيروزى و چه در شكست مودب و مهربان باشد. به او بگوييد كه هميشه پيروزى مهم نيست بلكه جرأت شركت در مسابقه هم اهميت دارد.
۱۲- پسرتان را لوس بار نياوريد. مراقبت هاى بيش از حد ممكن است مانع از اين شود كه او خود تجربه به دست آورد و نسبت به شرايط پيرامونش بينش صحيحى داشته باشد. اجازه بدهيد پسرتان مستقل شود. دوست داريد تمام چيزهاى خوب دنيا را به پسرتان بدهيد اما گاهى وقت ها نمى توانيد. به خاطر بسپاريد كه بعضى مواقع از كلمه «نه» هم استفاده كنيد.
۱۳- پسرتان را با ديگران مقايسه نكنيد. بدانيد هر پسرى استعدادهاى نهفته اى دارد كه شايد ديگرى نداشته باشد، با اين مقايسه كردن ها سبب مى شويد پسرتان اعتماد به نفسش را از دست بدهد.
۱۴- خودتان را به جاى پسرتان بگذاريد. هرگز از پسرتان انتظار قدردانى نداشته باشيد و در صورتى كه پسرتان از شما تشكر كرد رفتارى دوستانه با او داشته باشيد.
كلام آخر، موقعيت وشرايط پسرتان را با ربع قرن پيش و جوانى خودتان مقايسه نكنيد، همه چيز تغيير كرده است. در مقابل رفتارهاى پسرتان صبور باشيد. او خيلى باهوش تر و عاقل تر از آن چيزى است كه شما فكر مى كنيد. بهتر است منصف باشيد و خودتان را جاى پسرتان بگذاريد و بفهميد نيازها و احساسات او با شما خيلى فرق دارد. بدون اين كه منتظر جوابى از طرف او باشيد نيازهايش را برآورده كنيد.
