![محل زندگي حضرت مهدي (عليه السلام) در دوران غيبت صغري محل زندگي حضرت مهدي (عليه السلام) در دوران غيبت صغري](https://rasekhoon.net/_files/thumb_images700/article/6534f026-0e86-4868-8280-eb3ad4db8101.jpg)
![محل زندگي حضرت مهدي (عليه السلام) در دوران غيبت صغري محل زندگي حضرت مهدي (عليه السلام) در دوران غيبت صغري](/_WebsiteData/Article/ArticleImages/1012/1013/1027/DSHY04.jpg)
محل زندگي حضرت مهدي (عليه السلام) در دوران غيبت صغري
نويسنده:خدامراد سلیمیان
منبع: درسنامه مهدویت2-ص147 تا148
منبع: درسنامه مهدویت2-ص147 تا148
2. دوران غيبت صغرا (260ـ329ق)
غيبت صغرا عبارت است از دوران پنهانزيستي کوتاهمدت حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) که طبق نظر مشهور، با شهادت امام عسکري(عليه السلام) (260ق) آغاز شده و با رحلت چهارمين نايب خاص آن بزرگوار (329ق) به پايان رسيده است که مجموعاً قريب هفتاد سال ميشود.
محل زندگي آن حضرت در اين دوران، به روشني مشخص نيست؛ ولي از برخي روايات و قرائن به دست ميآيد حضرت که اين مدت را به طور عمده در دو منطقه سپري کردهاست: يکي منطقه عراق و ديگري مدينه منوره که البته روايات متعددي بر اين مطلب دلالت دارد.
از امام صادق(عليه السلام) در اين زمينه نقل شده است که فرمود:
براي قائم(عجل الله تعالي فرجه الشريف) دو غيبت است: يکي کوتاه و ديگري طولاني. در غيبت اول جز شيعيان مخصوص از جاي او خبر ندارند و در غيبت ديگر جز، دوستان مخصوصش از جاي او خبر ندارند.1
در دوران غيبت صغرا، از سفيران چهارگانه (نواب خاص) کسي نزديکتر به آن حضرت ذکر نشده است و ايشان هم تماماً در عراق بوده و همواره با حضرت در ارتباط بودهاند. توقيعات فراواني نيز از طرف حضرت به دست آنها شرف صدور يافته است؛ بنابراين ميتوان گفت دستکم بخشي از عمر آن حضرت در اين دوران در عراق سپري شده است.
دستهاي ديگر از روايات به صورت مطلق (بدون در نظر گرفتن صغرا و کبرا بودن غيبت) زندگي حضرت را در دوران غيبت، در مدينه منوره ذکر کردهاند که با توجه به روايات دسته نخست، ميتوان گفت ممکن است بخشي از دوران غيبت صغرا نيز در مدينه سپري شده باشد.
امام باقر(عليه السلام) در اينباره فرمود:
لابد لصاحب هذا الامر من عزلة... و نعم المنزل طيبة2؛
به ناگزير براي صاحب اين امر عزلت و گوشه گيري خواهد بود... و طيبه ]=مدينه[ چه منزلگاه خوبي است!
بنابراين جمع بين دو دسته روايات به اين صورت است که آن حضرت در مدينه حضور داشتهاست؛ ولي به دليل ارتباط با نواب خاص داشتهاند، بخشي از عمر خود را در عراق سپري کردهاست.
غيبت صغرا عبارت است از دوران پنهانزيستي کوتاهمدت حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) که طبق نظر مشهور، با شهادت امام عسکري(عليه السلام) (260ق) آغاز شده و با رحلت چهارمين نايب خاص آن بزرگوار (329ق) به پايان رسيده است که مجموعاً قريب هفتاد سال ميشود.
محل زندگي آن حضرت در اين دوران، به روشني مشخص نيست؛ ولي از برخي روايات و قرائن به دست ميآيد حضرت که اين مدت را به طور عمده در دو منطقه سپري کردهاست: يکي منطقه عراق و ديگري مدينه منوره که البته روايات متعددي بر اين مطلب دلالت دارد.
از امام صادق(عليه السلام) در اين زمينه نقل شده است که فرمود:
براي قائم(عجل الله تعالي فرجه الشريف) دو غيبت است: يکي کوتاه و ديگري طولاني. در غيبت اول جز شيعيان مخصوص از جاي او خبر ندارند و در غيبت ديگر جز، دوستان مخصوصش از جاي او خبر ندارند.1
در دوران غيبت صغرا، از سفيران چهارگانه (نواب خاص) کسي نزديکتر به آن حضرت ذکر نشده است و ايشان هم تماماً در عراق بوده و همواره با حضرت در ارتباط بودهاند. توقيعات فراواني نيز از طرف حضرت به دست آنها شرف صدور يافته است؛ بنابراين ميتوان گفت دستکم بخشي از عمر آن حضرت در اين دوران در عراق سپري شده است.
دستهاي ديگر از روايات به صورت مطلق (بدون در نظر گرفتن صغرا و کبرا بودن غيبت) زندگي حضرت را در دوران غيبت، در مدينه منوره ذکر کردهاند که با توجه به روايات دسته نخست، ميتوان گفت ممکن است بخشي از دوران غيبت صغرا نيز در مدينه سپري شده باشد.
امام باقر(عليه السلام) در اينباره فرمود:
لابد لصاحب هذا الامر من عزلة... و نعم المنزل طيبة2؛
به ناگزير براي صاحب اين امر عزلت و گوشه گيري خواهد بود... و طيبه ]=مدينه[ چه منزلگاه خوبي است!
بنابراين جمع بين دو دسته روايات به اين صورت است که آن حضرت در مدينه حضور داشتهاست؛ ولي به دليل ارتباط با نواب خاص داشتهاند، بخشي از عمر خود را در عراق سپري کردهاست.
پي نوشت ها:
1. شيخ کلينی, کافي، ج2، ص141.
2. شيخ طوسي، کتاب الغيبة، ص162.