آووکادو

چربی مفید

بر خلاف باور عام، آووکادو یک میوه نیست، بلکه یک سبزی سرشار از مواد مغذی و اسیدهای چرب مورد نیاز برای بدن است. در واقع آووکادو یک نوع سبزی چرب است (یک آووکادوی متوسط حاوی حدود 30 گرم چربی است).
آووکادو دارای انواع مختلفی است، یک نوع آن سبز و براق است و چربی کمی دارد و وزنی در حد 900 گرم دارد.
انواع متوسط آن گلابی شکل است. از نظر نوع روغن بسیار شبیه به زیتون است (یعنی دارنده اسید چرب ضروری مورد نیاز بدن است که بدن قادر به ساخت آن نیست و باید از منابع غذایی دریافت شود).
این چربی از نوع مفید است که نه تنها تأثیری در افزایش کلسترول بدن ندارد، بلکه باعث کاهش میزان کلسترول خون نیز می‌شود.
تحقیقات بالینی نشانگر آن است که مصرف آووکادو در افراد با کاهش چشمگیر میزان کلسترول خون آن‌ها، همراه بوده است.
همچنین آووکادو حاوی میزان زیادی پتاسیم است که نقش بسیار ارزنده‌ای در کاهش فشار خون بازی می‌کند. همچنین یکی از عوامل بسیار تأثیر‌گذار در بهبود خون مردگی‌های زیر پوست (کبودی‌ها) پس از جراحی‌هاست. همچنین حاوی اسیدفولیک (عامل درمان‌گر انواعی از کم خونی) است و مصرف این سبزی می‌تواند جبران کننده کمبود این ماده مغذی باشد.
از سایر مواد مغذی موجود در آووکادو می‌توان به ویتامین‌های E ,C ,A و ویتامین‌های B6 ، B5 اشاره کرد.
ویتامین B6 موجود در آن بر پوست و طراوت و شادابی آن اثر خاصی دارد، مانع خشکی بیش از اندازه و پوسته پوسته شدن پوست می‌شود و بهبودی زخم را مخصوصاً بعد از جراحی، تسریع می‌کند. همچنین حاوی مس است که برای استحکام ناخن‌ها و مو و حفظ رنگ ‌آن‌ها ضرورت دارد.
میزان مصرف آووکادو در کشور ما بسیار پایین است، اما استفاده از آن به دلیل دارا بودن مواد مغذی بی‌شمار بسیار توصیه می‌شود.
آووکادو را باید خام مصرف کرد، زیرا پس از پختن مزه تلخی به خود می‌گیرد. به نظر می‌آید که اولین بار آووکادو در ایران امروز و آمریکای جنوبی کشت داده می‌شده است و سپس به دیگر نقاط جهان برده شده است.
در آووکادو ماده مؤثر دیگری به نام گلوتایتون وجود دارد که به همراه ویتامین C، در مواردی که ناباروری مردان به دلیل کم تحرکی اسپرم حاصل می‌شود، بسیار نافع است. لازم به ذکر است که ویتامین C و گلوتایتون فقط برای بازسازی باروری مردانی موثر است که عقیم بودن آن‌ها ناشی از مسائل پیچیده دیگری نباشد، لذا توصیه این است که این روش درمان باید پس از معاینه دقیق پزشک و تشخیص منشاء بیماری و یافتن علت اصلی انجام گیرد و میزان مصرف ویتامین C در رژیم غذایی طبق نظر پزشک تعیین شود.
منبع مقاله :
کوه‌کن، صدف، (1393)، میوه درمانی، تهران: همشهری، چاپ سوم