با لاغری به جنگ سرطان بروید
تازه ترین تحقیقات نشان می دهند که لاغری ریسک ابتلا به سرطان را کاهش میدهد زیرا لایه های چربی از مرگ سلولهای مخرب بدن جلوگیری میکنند.
مطالعات انجام شده بر روی موشها به دانشمندان نشان داد که کاهش وزن سبب جلوگیری از تکثیر سلولهای سرطانی در این حیوان گردیده است.
در این تحقیقات که توسط آلن کانی (Allan Conney) و همکارانش در دانشگاه راجرز (Rutgers) ایالت نیوجرسی انجام گرفت بوسیله عمل لایپو ساکشن مقداری از چربی موشها برداشته شده و سپس آنها را در معرض اشعه ماوراء بنفش قرار دادند و در نتیجه این تابشهای مستقیم موشها مبتلا به سرطان پوست شدند.
کاهش مقدار چربی در بدن موشهایی که به سرطان پوست مبتلا بودند سبب شد که میزان خودکشی سلولها به میزان قابل توجهی بالا برود تا جائیکه مقدار مرگ سلولهای سرطانی در موشهای لاغر دو برابر موشهای چاق افزایش پیدا کرد.
موشها با ورزش لاغر نگهداشته شدند و آزمایشات نشان داد که سلولهای مخرب دیگر تاثیری بر سلولهای سالم نداشتند. به نظر دکتر کانی به احتمال زیاد سلولهای چربی مانع از بین رفتن سلولهای آسیب دیده و سرطانی در بدن میشوند.
این دانشمند و همکارانش بیان میدارند که سلولهای چربی پروتئین مخصوصی بنام سیتوکینز (cytokines) را که به عنوان پیام رسان های سلولی عمل می کند به صورت پنهان در درون خود نگهداری میکنند.
نقش پروتئین های پیام رسان این است که به سلولهای سرطانی پیغام های ضد خودکشی میدهند و سلولها هم این پیام را گرفته و مطابق آن عمل میکنند.
دانشمندان دریافته اند که علاوه بر پروتئین ها سلولهای چربی دارای مولوکولی شبیه به انسولین هستند که نقشی همانند این پروتئین ها در جلوگیری از مرگ سلولهای مخرب ایفا میکنند و در نتیجه افراد چاق را در معرض خطر بیشتری برای انتشار سلول های سرطانی قرار می دهند.
البته برای اثبات این تحقیقات زمان بیشتری لازم است تا نمونه های انسانی به طور دقیق مورد مطالعه قرار بگیرند.
مطالعات انجام شده بر روی موشها به دانشمندان نشان داد که کاهش وزن سبب جلوگیری از تکثیر سلولهای سرطانی در این حیوان گردیده است.
در این تحقیقات که توسط آلن کانی (Allan Conney) و همکارانش در دانشگاه راجرز (Rutgers) ایالت نیوجرسی انجام گرفت بوسیله عمل لایپو ساکشن مقداری از چربی موشها برداشته شده و سپس آنها را در معرض اشعه ماوراء بنفش قرار دادند و در نتیجه این تابشهای مستقیم موشها مبتلا به سرطان پوست شدند.
کاهش مقدار چربی در بدن موشهایی که به سرطان پوست مبتلا بودند سبب شد که میزان خودکشی سلولها به میزان قابل توجهی بالا برود تا جائیکه مقدار مرگ سلولهای سرطانی در موشهای لاغر دو برابر موشهای چاق افزایش پیدا کرد.
موشها با ورزش لاغر نگهداشته شدند و آزمایشات نشان داد که سلولهای مخرب دیگر تاثیری بر سلولهای سالم نداشتند. به نظر دکتر کانی به احتمال زیاد سلولهای چربی مانع از بین رفتن سلولهای آسیب دیده و سرطانی در بدن میشوند.
این دانشمند و همکارانش بیان میدارند که سلولهای چربی پروتئین مخصوصی بنام سیتوکینز (cytokines) را که به عنوان پیام رسان های سلولی عمل می کند به صورت پنهان در درون خود نگهداری میکنند.
نقش پروتئین های پیام رسان این است که به سلولهای سرطانی پیغام های ضد خودکشی میدهند و سلولها هم این پیام را گرفته و مطابق آن عمل میکنند.
دانشمندان دریافته اند که علاوه بر پروتئین ها سلولهای چربی دارای مولوکولی شبیه به انسولین هستند که نقشی همانند این پروتئین ها در جلوگیری از مرگ سلولهای مخرب ایفا میکنند و در نتیجه افراد چاق را در معرض خطر بیشتری برای انتشار سلول های سرطانی قرار می دهند.
البته برای اثبات این تحقیقات زمان بیشتری لازم است تا نمونه های انسانی به طور دقیق مورد مطالعه قرار بگیرند.
